xwerist

Kurdî

navdêr, mê

Wate

sirişt, xweza, tebîet, natûr

1. hemû riwek û ajel tiştên din yên jîndar:
   Parastina xweristê pirr giring e.
2. çol, derve:
   Ez ji xweristê hez dikim, ji bajarran hez nakim.
3. rewişt, reftar, awayê jiyan û karkirina kesekî
   taybetmendiyên giyanî yên kesekî:
   Xweristê wî li min xweş nayê.

Herwiha

• xorist
• xurist
• xwirist
• xwurist

Têkildar

• derdor
• hawirdor
• jîngeh

Ji

xwe + rist

Jê

• xweristdost
• xweristdostî
• xweristhez
• xweristhezî
• xweristiyane
• xweristî
• xweristnas
• xweristnasî
• xweristparêz
• xweristparêzî
• xweristyar
• xweristyarî
• xweristzan
• xweristzanî

Werger

afrîkansî: natuur aragonî: natura astûrî: natura belarusî: прырода (pri'roda) bengalî: প্রকৃতি bosnî: priroda mê katalanî: natura çînî: 自然(zì-rán)  :taywanî: chū-jiân (自然) xirwatî: priroda mê danmarkî: natur holendî: natuur esperantoyî: naturo estonî: loodus fînî: luonto, luonne fînî: nature galîsî: natura elmanî: Natur inglîzî: nature yewnanî: φύση (el) îbranî: טבע mecarî: természet îdoyî: naturo îtalî: ilmu

interlingua: natura îtalî: natura japonî: 自然 koreyî: 자연 (jayeon) kurdî: sirişt, xweza, xwerist, tebîet, natûr latînî: natura latviyayî: gamta norwecî: natur noviyalî: nature osetî: ærdz (æрдз) portugalî: natureza polonî: natura rusî: природа (priroda) sirbî: kirîlî: природа mê latînî: priroda mê slovenî: narava spanî: naturaleza sundanî: élmu swêdî: natur f (1-4) telûgûyî: స్వభావము (swabhaavamu) tayî: ศาสตร์ undetermined--> tirkî: doğa, tabiat viyetnamî: khoa học, also rarely khoa-học (自然)