welat

Kurdî

navdêr, nêr

Wate

1. niştiman, dewlet, weten, memleket, war, dewal:
   Kurdistan welatê kurdan e.

Herwiha

• wilat

Tewandî

• welatî
• welêt

Bide ber

ax bajarr cih cîhan der dever dinya eyalet

gund herêm navçe parêzgeh parzemîn wîlayet xak zemîn

Ji Wêjeyê

Welatê min tu yî bûka cîhan î
Hemî bax û bihuşt û mêrg û kanî
Şepal û şeng û şox û naz û gewr î
Gelek şêrîn û rind û pir ciwan î
Serî taca Selahedînê Kurd î
Enî roj e di birca asîmanî
Du birhên te kevanê Rustemê Zal
Du zulfên te ji tîrên qehremanî

— (Cegerxwîn)

Ji

hevreha soranî وڵات (wiłat), herdu ji wîlayet ji erebî ولاية (wilaye^t)

Jê

bêwelat bêwelatî hemwelatî hevwelatî hevwelatîtî welatevîn welathez welathezî welatî welatparêz

welatparêzane welatparêzî welatperwer welatperwerî welatî welatîbûn welatîtî welatvan welatvanî

Bi soranî

• wilat

Bi zazakî

• welat

Werger

danmarkî: land (da) elmanî: Land (de) nêtar, Staat (de) nêr, Vaterland (de) nêtar, Welt (de) mê erebî: بَلَدٌ (beled) esperanto: lando farisî: كشور (kišver), میهن (mîhen) fînî: maa, valtio frensî: pays (fr) gurcî: ქვეყანა holendî: land, wereld indonezî: negara, bangsa inglîzî: world, country, fatherland, nation state îbranî: ארץ (erêts), מדינה (medîne)

îtalî: paese (it) latînî: vlat, terra, patria mecarî: ország polonî: kraj portugalî:país (pt) romanî: ţară rusî: страна (ru) (strana) spanî: país swêdî: land, värld tirkî: ülke, vatan ukraynî: країна (krayîna) yewnanî: πατρίς (patrîs), πατρίδα (patrîda)