stran

Kurdî

Kesek li ûdê dide û sê kes bi hev re stranan dibêjin.

navdêr, mê

Wate

1. gotinên ku li gel muzîkê tên gotin:
   Şivan Perwer stranan dibêje.
   Stranên Eyşeşanê xweş in.
   Ez ê li sazê bidim û tu jî stranekê bibêje.

Herwiha

• sitiran
• sitran
• stiran

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: ستران

Hevwate

• goranî
• kilam
• miqam

Bide ber

• awaz
• helbest
• muzîk

Ji

Ji proto-hindûewropî *ḱlew- (bihîstin, guh lê bûn), hevreha strîn (stran gotin) ya kurdî, sraweyye- (ragihandin, bi deng xwendin) ya avestayî û surûden (strandin, kirin stran, bi strankî gotin) ya farisî (> sirûd), श्रोत्र (śrōtra-: guh), श्रुत (śrutá-: bihîst) û शृणोति (śr̥ṇṓti: dibihîze) [[श्रोमत (śrómata-: navdarî), श्रव (śráva: pesn, meth, sena) yên sanskrîtî, rusî слава (pesn, meth, sena), inglîzî listen (guhdarî kirin, guh danê) û loud (dengê bilind) e. Heman peyv belkî serekaniya silav ya kurdî ye jî.

Jê

• stranane
• strandin
• stranbêj
• stranbêjî
• stranî
• strankî
• strîn

Werger

elmanî: Lied esperantoyî: kanto fînî: laulu frensî: chanson holendî: lied, liedje, nummer inglîzî: song, tune ido: kansono

îtalî: canzone norwecî: sang rusî: песня, песнь spanî: canción swêdî: sång, visa tirkî: şarkı yewnanî: τραγούδι, άσμα, ωδή