sîle

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. zel, şeq, zele, derbeya bi kefa destî û tilan

Herwiha

• sîl

Bide ber

• kulm
• mist
• pehîn
• pêhn

Bikaranîn

Lêker:

• sîle lê dan

Navdêr:

• sîlelêdan

Werger

bulgarî: шамар, шляпвам çekî: rána, políèek, pohlavkovat, pohlavek, plesknout çînî: 掌梊, 掴 elbanî: shpulakë elmanî: Klaps erebî: صفعة esperantoyî: vangofrapo farisî: سیلی (sîle), ضربت (zerbet), زدن (zeden) fînî: läimäys, läimäytys, läpsäys, läpsy, läpsäytys frensî: gifle, fessée holendî: mep mê, klets mê, oorveeg, lel indonezî: tamparan, gebrakan, gamparan, gampar inglîzî: slap, spank, blow, smack, slapdash, slapping, spanking îbranî: מכת לחי, לעטיח, לסטור, טפיחע, טפיחע îtalî: ceffone japonî: 平手扢ち (ひらてうち) koreyî: 철석 때림

kurdî: tep, zele, sîle, şeq mecarî: ütés portugalî: bofetada romanî: trosc-pleosc, tac, palmã, hârşti, şart rusî: шлепок, шлепать шлепок, нашлепать, прямо skotî: sgliobhag, sgiobag, sgealp, peileid, leog, deillseag, déiseag, cliùd, boiseag slovenî: klofuta mê spanî: palmada swêdî: smälla, daska tayî: เสียงตบ, การตบ, ตบ tirkî: tokat, sille yewnanî: ραπίζω