ramûsan

Ji Wiktionary
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

ramûsaneke evînî

Wate[biguherîne]

navdêr,

  1. maç, mirç,
    danîna lêvên xwe li leşê kesekê/î yan li tiştekê/î: Ramûsan li gep û alekan li gelek welatan edetek silavkirinê ye.
    danîna lêvên xwe li ser lêvên hev: Te ez bi ramûsana xwe helandim.


lêker

  1. maç kirin, ramûsandin,
    lêvên xwe li leşê kesekê/î yan li tiştekê/î dan (bi taybetî bo hezkirinê yan silavkirinê): Eniya dayika xwe ramûsand.
    (du kes) lêvên xwe li yên hev dan (bi mebesta evînê ango hezkirina ji hev): Lêvên hev radimûsin.

Herwiha[biguherîne]

Hevwate[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ra + *mûs + -an, hevreha farisî بوسیدن (bûsîden: maç kirin) û بوسه (bûsê: maç) ji îranî, eslen onomatopoetîk. Bo guherîna M/B bide ber "misilman / bisilman / bisirman". Forma farisî wek بوسة (bûse / bewse) ketiye erebî jî û forma lêkerî باس (base) jî jê hatiye çêkirin.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]