Ji Wiktionary
navdêr, nêr
- belg, pelg, belçim, belçîm, belçûm, pelçim, pelçîm, pelçûm,
parçeyên çeqên daran ve şên dibin
(pêşî ji bişkojan dipişkivin, paşî kesk dibin û taliyê dibeyin anku zer dibin û diwerin anku diweşin)
- perr, kaxez, weraqe, belgename
- proto-hindûewropî: *welə- ("hirî, pûrt") > *wolko- ("mû, hirî, pûrt; giya; daristan")
-
- avestayî: verke- ("belg, pel")
- parsî: wrgr ("belg, pel")
- pehlewî: werg ("belg, pel")
- sogdî: wrkr ("belg, pel")
- farisî: berg ("belg, pel")
- mazenderanî: verek ("belg, pel")
- kurdî: belg > pelg > pel
- zazakî: velg ("belg, pel")
- sanskrîtî: velke- ("perr, bask") ...
- latînî: vellus- ("hirî, pûrt")
- elmanî: Wolle- ("hirî, pûrt")
- inglîzî: wool- ("hirî, pûrt")
Çavkanî: Horn p.47, Lubotsky, Watkins p.98 | Pokorny: 1139
navdêr, nêr
- pêt,
parçeyên agirî yên ji pirtên darî yan kumirrê
(yên ku agirî girtine û dişewitin lê hê nebûne xwelî)