merr

Kurdî (kurmancî)

du merr (kurmancî)

navdêr, mê

Wate

1. bêr, darê devek madenî bi serikê wî ve ku mirov pê bi destan zeviyan dikole

Herwiha

• mer

Bide ber

mar mere mêr

mîr mor mûr

Jê

merrik merrk

merrvan merrvanî

Werger

bulgarî: лопата mê çînî: 鏟 holendî: schop mê, spade mê, schup mê fînî: lapio frensî: bêche mê, pelle mê elmanî: Spaten inglîzî: spade interlingua: pala

norwecî: spade nêr portugalî: pá mê romanî: lopată mê rusî: лопата (lopáta) mê, заступ (zástup) nêr spanî: espada mê, spada mê swêdî: spade tirkî: bel, bel küreği yewnanî: φτυάρι nêtar

Kurdî (soranî)

navdêr

Bi kurmancî

1. pez, mih, mî