kund

Kurdî

kund (1)

navdêr, mê

Wate

1. bum, pepûk, pû,
   firrindeyek şevgerr, çavzîq û goştxwer e û bi gelemperî bi tenê dijî
2. (mecazî) kesa/ê ku ji ser xwe ranabe, tiral, tembel, kislan

Jê

• kundane
• kundgir
• kundgirî
• kundî

Werger

firrindeyek

çînî: 貓頭鷹 / 猫头鹰 (māotóuyīng), 鸮形目 (xiāo xíng mù) elmanî: Eule (de) mê inglîzî: owl (en) katalanî: òliba → ca çînî: 猫头鹰 → zh danmarkî: ugle → da spanî: lechuza → es esperantoyî: strigo → eo fînî: pöllö, pöllölintu frensî: hibou nêr, chouette mê frîsî: ûle → fy ferî: ugla → fo îbranî: ינשוף (yanshuf), תנשמת (tinshemeth), לילית (liylith), אוח (oah)

îzlendî: ugla (is) îtalî: gufo → it japonî: みみずく → ja、梟 → ja (ふくろう → ja) mayayî: tunkuruchu → yua kurdî: kund (ku), bu (ku), pû (ku), pepûk (ku) holendî: uil (nl) nêr portugalî: bufo → pt, coruja (pt), corujão → pt, mocho → pt, éstrix → pt sirananî: owrukuku → srn swêdî: uggla (sv) tirkî: baykuş (tr) yewnanî: γλαύκα mê, κουκουβάγια mê

Swêdî

navdêr

Wate

1. bikirr, mişterî, kirryar