kevan

Ji Wiktionary
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

kevan (1)
kevan (2)

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]

  1. amûrek e ku tîr pê têt avêtin:
    tîr û kevan
  2. , darikek ku amûrên muzîkê yên têldar pê tên jenîn
  3. aso,ufuq, cihê ku mirov dibêje qey erd û esmandigihin hev
  4. amûreke hirî û pembo pê dihê ristîn.

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Binere herwiha[biguherîne]

Ji[biguherîne]

hevreha soranî û kelhûrî که‌وان / kewan, zazakî kima û keman, farisî کمان (keman: kevan), lûrî kemo, kemon, yûnaniya kevn καμάρα (kamara: kevan, tewandî, çemandî - binere qemere), hemû ji proto-hindûewropî *kem- (çemandî, tewandî) ku herwiha serekaniya çemandin / çemîn, tewandin / tewîn, çewt / çeft yên kurdî û خميدن (xemîden: çemîn, tewîn) ya farisî ye jî.

[biguherîne]

Werger[biguherîne]