ken

Kurdî

Ev keç dikene.

navdêr, nêr

Wate

1. kenîn yan kenandin, dengê keyfê, dengê "hahahaa"

Herwiha

• kenî

Nêzîk

• bişir
• bişkurr
• girrnij

Dijwate

• girî

Ji

Ji proto-hindûewropî **khendh- ku tenê di zimanên îranî û zimanê ermenî de maye: pehlewî xendîten (kenîn) xendek (bişir, girrnij, bişkurr), farisî خنده (xende: "ken"), خندیدن (xendîden: "kenîn"), sogdî xendent (ken) û ermenî խինդ (xind: "şadî, xweşî")

Jê

kenandin kenandî kenî kenîn kenîner

kenwar kenwarî pêkenok pêkenokî

Werger

afrîkansî: lag, gelag elbanî: gaz nêr bretonî: c'hoarzh nêr bulgarî: смях nêr katalanî: rialla mê, riure nêr xirwatî: smijeh nêr danmarkî: latter holendî: gelach nêtar, lachen nêtar esperantoyî: ridado fînî: nauru frensî: rire nêr elmanî: Gelächter nêtar, Lachen nêtar guwaranî: puka inglîzî: laughter, laugh interlingua: riso

îrî: gáire îtalî: riso nêr îzlendî: hlátur japonî: 笑い (わらい, warai) latînî: risus nêr mecarî: nevetés polonî: śmiech nêr portugalî: riso nêr romanî: râs nêtar spanî: risa mê swêdî: skratt tirkî: gülme tupînambayî: puká viyetnamî: tiếng cười