hêstir

Kurdî

1. dewarek

navdêr

Wate

1. dewarek e bi xwe nazê lê ji cotbûna kerekî û mahînekê peyda dibe

Hevwate

• qantirr

Bide ber

• hesp
• hêştir
• ker
• mahîn
• maker

Pend

• Bila ker negihe wan, me ne lazimî hêstirê ye. (Ya giring ne ew e ku em qazanc bikin lê ya muhîm ew e ku ew bixusirin.)

Ji

Ji peyvek proto-hindoewropî ya herwiha serekaniya hesp ya kurmancî, esp yên soranî, اسب (esb) ya farisî, ίππος (hippos) ya yewnaniya kevn, equus ya latînî, horse ya inglîzî, hestur ya îzlendî, häst ya swêdî, hest ya danmarkî û norwecî.

proto-hindûewropî: *ekwo- ("hesp")

proto-aryayî

pehlewî: ester ("hêstir")

farisî: ester ("hêstir")

kurdî: hêstir ("hêstir") ...

zazakî: astor ("hesp") ^{alfabeya arî}

sanskrîtî: ačvatarā- ("hêstir")

Jê

• hêstirajo
• hêstirajoyî

Werger

elmanî: Maultier fînî: muuli frensî: mule inglîzî: mule îtalî: mulo n, mula m

rûsî: мул spanî: mulo n, mula m swêdî: mula tirkî: katır

2. ava ji çavan

Baştir: hêsir