emir

Ji Wiktionary
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

navdêr, nêr

1. ferman[biguherîne]

Wate[biguherîne]

  1. ferman, ferwar, gotina kesek dibêje û divê kesek din wek wê gotinê bike:
    Serokê wan emrê rawestandina şerrî daye.
    (Serokê wan gotiye ku nabe şerr bêt kirin.)

Herwiha[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr:

Rengdêr:

Ji[biguherîne]

ji erebî أمر (emr: ferman, ragihandin), أمر (emere: ferman dan/kirin), hevreha aramî û îbranî אמר (e-m-r-: gotin, ferman kirin), akadî emaru (dîtin, ketin ber çavan) ji proto-samî

[biguherîne]

2. salên jiyanê[biguherîne]

Binere:

imr

Wergerr[biguherîne]



Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. ferman , ferwar , emir n : iki­de bir bana dönüp benden bir emrim olup olmadığını soruyordu hema car caran li min difetilî û dipirsî ka fermaneke min heye an na
  2. fermanname , emirname : atama emri hâlâ çıkmadı fermannameya tayînkirinê hîna derneketiye