dol

Kurdî

1. navbera du çiyayan

navdêr, mê

dolek anku geliyek

Wate

1. newal, nihal, gelî,
   devera navbera du çiyayan yan du giran

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: دۆل

Bide ber

• co
• çal
• kend

Binere herwiha

• dal
• dêl
• dil
• dîl
• dûl

Ji

hevreha soranî دۆڵ (doł), feylî dûł, farisî دره (derê), ji îranî, belkî ji proto-hindûewropî *dʰol-, *dʰel- ku herwiha serekaniy heman peyvê ya bi gelek zimanên slavî (bulgarî / rûsî / sirbî / ukraynî: долина /dolîna/ û çekî / polonî / slovakî dolina) û herwiha gelek zimanên cermenî ye jî (inglîzî: dale, danmarkî / norwecî / swêdî dal, almanî Tal).

Jê

• dolistan
• dolî

Werger

erebî: سهل, وادي baskî: haran, ibar belarusî: даліна bulgarî: долина katalanî: vall çînî: 谷 (gǔ) danmarkî: dal elmanî: Engpass → de, Tal nêtar inglîzî: valley esperantoyî: valo estonî: org fînî: laakso frensî: vallée mê yewnanî: κοιλάδα, λεκάνη ποταμού, υδρορρόη îbranî: עמק mecarî: völgy indonezî: lembah îtalî: valle

japonî: 谷 (tani) norwecî: dal papyamentoyî: dal, kibrá elmaniya Pensîlvanyayê: Daal farisî: دره polonî: dolina portugalî: vale rusî: долина slovakî: dolina slovenî: dolina spanî: valle nêr çekî: údolí tirkî: dere, koyak, vadi oygurî: جىلغا (jilgha / жилға) viyetnamî: thung lũng weylsî: dyffryn swêdî: dal

Werger

Binere: gelî

Jê

• dolî

2. zarrok û nevî

navdêr

Wate

1. dûnde, zirriyet, nesl, torin, nevî

Ji

ji tirkî dol

3. amanek

Binere:

dewlik

4. amûrek muzîkê

Binere:

dahol