deste

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. komek mirovan yan tiştan:
   desteya birêveber (mirovê rêveberiya tiştekê/î dikin)

Ji

dest + -e

Jê

• desteyî

Tirkî

navdêr

Wate

1. deste
2. deştik  : kalem destesi desteya qeleman : iskambil destesi desteya îskambîlê
3. demet , taxe  : cebinden bir deste para çıkardı ji beriya xwe desteyek pere derxist
4. destî
5. qevz , qevd , qefş
6. di gulaşên bizeytê de ji pênc dereceyan a heri kêm