danûstandin

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. mizakere, gotûbêjên ku du yan çend dikin daku bigihin peymanekê yan lihevkirinekê
2. têkilî, pêwendî, eleqe
3. dan û wergirtin
4. kirrîn û firotin
5. alvêr

Herwiha

• danûstendin
• dan-û-standin
• dan-û-stendin
• dan û standin
• dan û stendin

Ji

dan + -û- + standin

Jê

• danûstandî
• danûstîner
• danûstînerî

Werger

gotûbêj bo gihiştina peymanekê

elmanî: Handel → de, Dialog → de, Austausch → de fînî: neuvottelu inglîzî: negotiation kurdî: mizakere mê, gotûbêj mê, nîqaş mê, dêwan mê

sirbî: pregovor nêr telûgûyî: బేరం (bearam)