dûmahî

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. dawî, talî, xilasî, neman, kutahî, temamî:
   Ez di dorê de yê dûmahiyê me. (Her kes li berî min e.)
2. berdewamî, dirêjahî, dewam, dom, domandin, domîn:
   Dûmahiya vê nivîsarê dê di hejmarên bên de were weşandin.

Herwiha

dîmahî dîmahîk dîmayî dîmayîk dûmahîk dûmayî dûmayîk dwîmahî dwîmahîk dwîmayî dwîmayîk

dîvmahî dîvmahîk dîvmayî dîvmayîk dûvmahî dûvmahîk dûvmayî dûvmayîk dwîvmahî dwîvmahîk dwîvmayî dwîvmayîk

Dijwate

li gel wate 1:

• berahîk
• destpêk
• bidayet

Ji

dû + ma + -hî

Jê

• dûmahîkî