bronz

Kurdî

navdêr, nêr

Wate

1. tunc,
   madenek amêjen e û ji misî û bi kêmî madenek din hatiye çêkirin
   (wek xelata sêyem tê dan)

Herwiha

• bironz

Jê

• bronzî
• bronzîtî

Werger

afrîkansî: brons → af elmanî: Bronze (de) erebî: برونز (brûnz) inglîzî: bronze (en) (alloy) katalanî: bronze → ca danmarkî: bronze → da spanî: bronce → es esperantoyî: bronzo → eo fînî: pronssi frensî: bronze, airain frîsî: brûns → fy

yewnanî: μπρούντζος (el) mecarî: bronz (hu) îtalî: bronzo → it latînî: aes (la) holendî: brons (nl) papyamentoyî: bròns → pap portugalî: bronze (pt) rusî: бронза → ru swêdî: brons → sv tirkî: tunç → tr, bronz

Tirkî

navdêr

Wate

1. mefreq
2. tunc , bronz , misîzer