Wiktionary:sor-kurk
Ji Wiktionary
Tabloya Naverokê |
[biguherîne] Ferhenga soranî - kurmancî
[biguherîne] Daner: Husein Muhammed
|
Aa | Bb | Cc | Çç | Dd | Ee | Êê | Ff | Gg | Hh | Ii | Îî | Jj | Kk | Ll | Mm | Nn | Oo | Pp | Qq |Rr | Ss | Şş | Tt | Uu | Ûû | Vv | Ww | Xx | Yy | Zz |
[biguherîne] K k
ka ka, giyayê hişkkirî
kaban kabanî, kevanî, jin, jina bermalî
Kabe Kabe, Ke'be, kevirê reş yê Mekehê yê ku hecî li dor dizivirin
kabîne kabîne, hukumet, civata wezîran
kabra camêr, zelam, mêr, mêrik, peya, kabra
kaç (dar) kaj; qaç
kaçax bn gamêş
kad kad, qad, meydan, gorrepan, com, gom, zom
kadan kadîn, xaniyê ka tê ve têt parastin
kaf navê tîpa "k" di alfabeya kurdî-erebî de
kafar bn nawçe
kafir kafir, gawir, bêîman, bêdîn, kesa/ê baweriya wê bi dînî (t bi îslamê) û Xwedê nîne; zalim, stemkar; bêwijdan
kafirman bn giwêzan
kahû xes, giyayek e selete jê tê çêkirin
kaj bn kaç
kajaw kajav, cûnek e ji tiriyê reş
kajelax kulox, ser
kajele bn kajelax
kajer bn katjimêr
kajere bn kajelax
kak kek, kak, birayê mezin; kek, hêja, birêz, berkeftî, ezîz, bihagiran
kake keko (forma bangkirinê ji peyva kak)
kakelê kako (forma şirînkirinê ji peyva kak)
kakeyî kakeyî: 1) endama/ê hozek kurd ya t li Başûrê Kurdistanê dijî 2) endama/ê rêbazek dînî (terîqeketê) ya t li Başûrê Kurdistanê peyda dibe
kakil 1) kakil, nava tiştekî ya giring 2) pirtik, parçe; pate, paçe
kakîbekakî (erdê) beyar / hişk
kako gidîş, koma kayê
kal kal, pîr, salmend, dijw. qenc, xort, ciwan
kal I 1) kerrik, kojik, şînik, xang, (fêkiyên / keskeyên) negihiştî 2) xav, nekelî, nekelandî 3) rengê jêçûyî; kej, rengê vebûyî, rengê ne tarî
~ kirç kerrik, kojik, şînik, xang, (fêkiyên / keskeyên) negihiştî
kal II bn kiştûkal
kala pertal, perrok, cil, libas
kalakut bn gelakutk
kalan kevlan, şûrdank, kaloxk, alava şûr tê de têt danîn dema mirov wî bi xwe re tîne û dibe daku ziyanan negihîne mirov yan daku pîs nebe
kalat talan, şelandin
kale pêlav, sol
kalek gundor, petêx, talik, kalik
kalemiste lîstikek e kesek herdu destên xwe û tiştikekî dibe pişt xwe û paşî herdu destan miçandî tîne û ji yê dî dipirse ka ew tişt di kîjan destî de ye
kalî kalî, pîrî, dijw. gencî, xortî, ciwanî
kalî navdêr e ji rengdêra kal I
kalîn bn helkalîn
kalyar cûnek xiyaran e
kam I kîj, kîjan, kîşk; kî; çi
kam II daxwaz, hêvî, xwestek, hez, bêrî, hesret
kamar dorber, tixûb
kamax ran, rehn, qalçe, derqûn
kame bn kam
kameran bextiyar, bextxweş, kameran, dilşa, dilşad; serkeftî
kameranî bextiyarî, bextxweşî, kameranî, dilşayî, dilşadî; serkeftinî
kameta ka, kanî, kanê, li kû ye, li kû ve ye
kamil kamil, temam, bêkêmasî; gihiştî
kamp kamp, war, wargeh
<?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /><st1:State><st1:place>kan</st1:place></st1:State> <st1:State><st1:place>kan</st1:place></st1:State>, kehn, kanî, kehnî, serekanî, ciyê tiştek lê çêdibe / dizê yan jê tê
-<st1:State><st1:place>kan</st1:place></st1:State> -yan: mamostekan wut mamosteyan got
kanaw kanav, ava binerdî
kanga bin, kûratî, kûrahî
-kanim -yên min: birakanim birayên min
-kanit -yên te: birakanit birayên te
kaniyedirozine kaniya havînan hişk dibe
kanî kanî, kehnî, ciyê av jê dizê, cihê av lê ji bin erdê hildibilqe
-kanî -yên: mamostekanî kurdî mamosteyên kurdî; -yên wê / wî: mamostekanî mamosteyên wê / wî
kanîaw kanîav, kehnîav, ava kaniyan / kehniyan
kanîberdîne kanîkevir, (ciyê) ava (lê) ji nav keviran derdikeve
kanîle kanîk, kehnîk, kaniyên / kehniyên biçûk
-kanman -yên me: hawrêkanman hevalên me
-kantan -yên we: hawrêkantan hevalên we
-kanyan -yên wan: hawrêkanyan hevalên wan
kanûn kanûn: ~î yekem kanûna yekê, berfanbar, meha 12 ji salnameya romî; ~î duwem kanûna duyê, rêbendan, meha 1 ji salnameya romî
kanza kanza, maden, metal
kanzayî kanzayî, madenî, metalîk
kapol kulox, ser
kar I kar, şol, îş, şuxl, sin'et; ked; mijûlî; pîşe: Ewan çi kar in? Ew mijûlî çi ne? Pîşeya wan çi ye?; karûbar; bandor, tesîr, karîgerî. Biwêj: Kar le kar tiraza Mesele ji dest derket
kar II kar, karik, kehr, kehrik, bizina hê mezin nebûye
-kar -kar, ya karê wê / yê karê wî tiştek e; -ker, ya / yê tiştekî dike
kara kara, bibandor, tesîrker, giring, fer, karîger
karame jêhatî, bişiyan, karzan
karask karxezal, xezalên hê mezin nebûne
karaşna şareza, karnas, pispor, kesa/ê karekî baş dizane / dinase
karaşnayî şarezatî, karnasî, pisporî
karbedest karbidest, rayedar, desthilatdar, kesên kar (t yên fermî / resmî) di bin fermana / rêveberiya wan de ne
karbedestî karbidestî, rayedarî, desthilatdarî
karbir karbirr, tişta dawiyê li karekî tîne
karbira hevkar, kesên li gel hev karekî dikin
karbirayetî hevkarî, kirina karekî li gel hev
karbîn pispor, şareza, zanaya/ê karekî
kardanewe bertek, bersiv, reaksiyon
kardîtû kardîtî, karkirî, şareza
kareba 1) kareba, kehreba, elektrîk, ceyran 2) zîqok, zîqzîqok, hin pirtikên gewerî yên biriqin in bi cilên <st1:City><st1:place>jinan</st1:place></st1:City> / keçan ve tên zeliqandin daku xweşik bin
kareker xidam, xizmetkara jin / keç
karesat bela, karesat, bextreşî
karez coya binerdî, kanala binerdî, ava di bin erdê re diherrike
karezaw karezav, ava di bin erdê re wek coyan / kanalan diherrike
karezken karezçêker, kesa/ê karê çêkirina coyên binerdî baş dizane
karg kivark, hacîlok, kuvark
karge karge, kargeh, cihê kar lê têt kirin
karger sedem, binas, sebeb, ho, faktor
kargêr kargêrr, serkêşa/ê yan birêvebera/ê karekî, kesa/ê serkêşiya karkeran dike
kargêrî kargêrrî, birêveberî, serkêşî
karguzar bikêr, bikêrhatî; xizmetkar, destsivik, kesa/ê dixwaze xizmetan bike
karguzarî kêr, bikêrhatin, bikêrî; xizmet, xizmetkarî
karhatû kêrhatî, bikêr, bikêrhatî
karî (êş / nesaxî ya) kujek, ya dikuje yan dikare bikuje
-karî -karî, kirina karekî: tawankar tawankar, kesa/ê tawanan / xirabiyan dike
karîger bibandor, karîger, tesîrker, efektîf
karîgerî, karîgerêtî bandor, tesîr, karîgerî, karîgertî, efekt
karîte karîte, darê dirêj û qayim yê banên xanî xwe lê digirin
karjole karik, kehrik, kara / kehra sava / nûçêbûyî
karkenar karkinar, zanenşîn, teqawid
karkenarî karkinarî, zanenşînî, teqawidî
karker karker, şolker, îşker, şuxlker, kesa/ê kar / şol / îş / şuxl dike
karkirde şareza, pispor, karzan, karkirde
karname karname, nameya / plana birêvebirina kar; karname, belgenameya ku kesekî filan kar li bêvan demê kiriye daku kesa/ê kar kiriye vê belgenameyê di pêşerojê de wek nîşaneya pisporiya / şarezatiya xwe bi kar bîne
karnas bn karzan
karniyar karxwaz, karniyar, kesa/ê daxwaz dike ku bikeve ser karekî
karniyarname karniyarname, karxwazname, nameya / forma têt dagirtin dema daxwaza ketina ser karekî têt kirin
kart, karte I karte, name, belgename, kaxez
karte II dirûna cara duyem, berhemrakirina cara duyem ji heman zeviyê
karsaz 1) karsaz, kesa/ê yan şirketa tiştan çêdike 2) çêker, kesa/ê tiştekî çêdike / karekî dike
karûbar karûbar, kar, kar û tiştên dî yên pê re
karûfirman bn karûbar
karûs waz, şiroveya dînî
karwan karwan, kerwan, koma mirovan / dewaran ya bi hev re dimeşe
karwançî karwançî, berpirsa/ê karwanekî
karwanî karwanî, endama/ê karwanekî, ya / yê li gel karwanekî
karwanker gerrestêr, planet
karwankuj stêra spêdeyê, karwankuj
karwanqiran bn karwankuj
karxane karxane, kargeh, cihê kar lê têt kirin; fabrîqe
karzan karzan, pispor, şareza, kesa/ê karekî (baş) dizane
karzanî karzanî, pisporî, şarezayî
kas gêj, bêhay; mat, ecêbgirtî, matmayî; mismid, ya / yê guhên wê / wî ji ber dengek bilind kêlîkekê tiştekî nabîzin
kase kase; kûp; tirar; şûşe, cam
kasib bazirgan, ticar, tacir; dikandar
kasibî bazirganî, ticaret; dikandarî
kasî gêjî, bêhayî; matî, ecêbgirtinî, matmanî; mismidî
kasp bazar, bazirganî, ticaret
kastî kêmasî, kêmûkasî
kaş cot, kêlan, çandin
kaşane koşk, koçk, seray, qesr, xaniyên mezin û bihagiran
kaşe kaşe, tiştê mirov li ser / têde rûdine û xwe li ser berfê dixwişînin
kaşî kaş, libin, blok
kaşka bn keşke
kat dem, wext, çax, zeman
katewkat carinan, car car, geh geh
katê dema, gava, hingê ku, (wê) dema ku, (wê) gava ku, wexta ku
katî demkî, navdem, berdem, rabor, neberdewam, neherherî, nemayinde
katjimêr demjimêrk, saet
katpêw dempîvk, alava pêpîvana / pêdiyarkirina demê
kaw kerb, kîn, nefret
kawêj cûn, cûtin
kawil kavil, wêran, xopan, xerabe
kawir kavirr, mihên di navbera temenê 3 û 6 mehî de
kawiş sosret, ecêb, seyr, neasayî, nesiriştî, nexwezayî
kawîr navê giyayekî ye
kawlî bn qereç
kaxez perr, kaxez, kaxiz, pel; name
kaxezdar kaxezdar, kesa/ê karê wê /wî (t li daîreyên hikûmî) tomarkirina kaxezan e
kaye 1) com, gom, meydan, sahe, gorrepan 2) dor ("Dora min e, ne ya te lew ez dê pêşî bikim paşî tu.") 3) rişte, biwar, şax (yê zanistê)
<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p> </o:p>
<o:p> </o:p>
<o:p> </o:p>
<o:p> </o:p>
<o:p> </o:p>
<o:p> </o:p>
ke I ku; dema (ku), gava (ku), wexta (ku); madem, pa madem: Ke wa ye, bo nayê? Madem wa ye, çima nayê?; daku, da: Hatim ke bitbînim Hatim daku te bibînim; ger, <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /><st1:City><st1:place>eger</st1:place></st1:City>, heke, heger, heker, heko: Ne nazanî melê <st1:City><st1:place>Eger</st1:place></st1:City> nizanî nebêje
ke: II dî ke / dîke ya / yê / yên dî / din
-ke paşbendika diyariya (# nediyariya) yekjimar e (Di kurmancî de bi pirranî nayê wergerandin: Pencereke sor e Pencere sor e. Bi inglîzî li şûna wê pêşpeyvika "the" cî digire: The window is red. Carinan di kurmancî de pêşpeyvika "ya / yê" li şûnê tê bikaranîn: Nawî jinî aşewaneke Zehra bû Navê jina yê aşvan Zehra bû.)
-ke- -k- (rayê dema niho ji lêkera "kirdin = kirin": [Min d]ekem, [to d]ekeyt, [ew d]eka[t], [ême d]ekeyn, êwe [d]eken, ewan [d]eken
kebab kebab, pirtên goşt yên bi şifşeyan ve li ser yan ber agir tên biraştin
kebar xumamiya / tarîgewrikiya spêdeyan; dawayên (bi li meha rojîgirtinê remezanê) berspêdeyan ji mizgeftê bi bangek bilind tên xwendin
kebat cûnek lîmonan e
keç (serê) şorr / berjêr
keçe (heywanên / lawirên) şaxbadok, şaxçemiyayî
keçel keçel, hewês [h wek heft]
keçelî keçelî, hewêsî, keçeltî
keçeşax bn keçe
keçî lê; tevî ku, herçend e
kede bn namo
kef I kef (ya sabûnê / pêlên deryayê); bilq (ya şorbê); gilîz (yê ji devî)
~ çandin gilîz (ji devî) hatin
kef II lêb, lêhb, hîle, xap, xîf
~ bûn (xwe) xîfandin, hîleyan xwe jê xilas kirin
~ lê dan (jê) xîfandin, lêb lê kirin, xapandin, bi fêl û hîleyan jê standin
kefalet kefalet, gerew; garantî, misogerî
kefaret filitîn, xilasî, azadî, silametî
~ bûn (ji belayekê / nexweşiyekê) filitîn, xilas bûn
kefaw kefav, ava kefdar
kefîl kefîl, gerewdêr; garantor, misogerker
kefûkol bilq, kefa bi ser tiştekî dikele dikeve
kehlan (hespên) kihêl / kehêl [h wek 7]
kej tat, teht, helan; zinar; rizde; gir
kejawe şixre, darqetkên / darbestên wek baran li hespan / hêstiran tên barkirin
kejel bn keçel
kejmal kom, gurûb, deste
kel I ker, pirt, par, parçe, qet
kel II gupik, gupîtk, lûtke, cihê herî bilind (yê çiya / darê û hwd)
kel III hût, rût, hilû, keçel
kel nêr (t heywanên mezin)
~ girtin telew bûn, nêr xwestin, (hin lawirên mê dema dixwazin yên nêr li gel wan di nav têkiliya leşî de bin)
kela varê, avarê, dûrî rê / navendê, dûr
kelafe bn kilaf
kelak kelex, term, leşê mirî
kelam kelam, kilam, nivîsên pîroz yên hin mezheban (t. kakeyiyan): we kelam bi kelam, bi sond, sond dixwim ku...
kelan serek, serok, mezin
kelanter bn kelan
kelar 1) gidîş, koma giyayê dirûyî û li ser hev civandî 2) navê bajarokekî ye li Başûrê Kurdistanê
kelare kum, kulav, şewqe, şepqe
kelaş bn kilaş
kelb gumtil, gumtilk, komik
kelbe kêlbe, kelbe, didanên tûj, didanên dirrinde (wek yên seyan < kelb (A) = se, kûç)
kele kulox, kele, ser; ser-, sere-: kelepaçe serûpêk (xwarinek e ji ser û piyên heywanan tê çêkirin), keleberaz înato, serhişk, sereberaz, kelegurpe seregamêş, sermezin
kele- nêre-: kelejin nêrejin, jina wek mêran, keleşêr dîk, dîkilê, mirîşkê nêr
-kele, -kele -ve (paşpirtikek e bo diyarkirina hin rengên dişibin rengekî lê ne tam ew reng in): sûrkele sorve, rengek nêzîkî sor lê ne tam sor
keleget bejndirêj, dirêj
kelek I 1) kelek, darên bi hev re girêdayî yên pê mirov di ser avê re derbas dibin 2) kom 3) gidîş, koma giyayê li hev civandî
~e kirdin kom kirin, danîn ser hev, kirin gidîş
kelek II lêb, fêl, hîle, xap, fen, lêhb
kelekbaz lêbo, hîlebaz, xapînok, hîleker
kelekçî I kelekvan, kesa/ê rêveberiya kelekekê dike
kelekçî bn kelekbaz
kelekuç perasû, parsû
kelela seqet, bêdest yan bêpî, birîndar, kirêtkirî
kelem kelemî, kelem
kelepçe kelemçe, kelepçe
keleper şeq, tîk, tiştê ji hin deran ji hev vebûye û kunek dirêj ketiyê
kelepûr kelepûr, mîras, bermayî, torre, çande
kelepûrî kelepûrî, mîrasî, mermayî, torreyî, çandeyî
kelerm bn kelem
keles bizîng, werîs
keleşeq serhişk, înato, biînat
keleşêr dîk, dîkil, mirîşkê nêr
keletezên tikîtezî, cipîcemidî, sirrûsar, pirr tezî / cemidî / sar
kelewê giyayek borr û strîtûj e
kelêj bn deselat
kelên 1) şeq, tîk 2) meydan, qad
kelk sûd, sûde, mifa, feyde, kelk, kar, qezenc, qazanc
kelle bn kele
kelos kesa/ê didanên wê / wî yên pêşiyê ketine
keltûr çande, torre, kultûr
kelûkom bêserûber
kelûpel kerûper, pirtûmirt, hûrûmûr
kelûrî cûnek stiranên gelêrî yên kurdî ye
kelwaz sirrûseqem, sirrûsarma
kelxane kelxane, dikana çek-/ tivengçêkeran
kem kêm, hindik, piçek
~ keme piço-piço, kêm-kêm, hindik-hindik
kemal kemal, kamil, tam, temam, bêkêmasî, têrûtijî
keman keman, alavek jendar ya muzîkê ye
kemançe kemançe, viyolîn, alavek jendar ya muzîkê ye
kemançejen kemançejen, viyolînîst, kesa/ê li kemançeyê dide
kemax bn simt
kemayesî kêmayesî, kêm yan biçûk hesibandin
kemayetî kêmayetî, mînorîte, kêmanî
kemayî bn kemî
kembîr kêmbîr, kesa/ê tişt baş namînin li bîrê, kesa/ê bi asanî tiştan ji bîr dike
kemçîkildane venehewayî, bêsebr, balkurt, dw. baldirêj, bisebr
kemdest destkurt, hejar, feqîr, belengaz, perîşan
kemdû kêmbêj, kesa/ê kêm suhbetê dike
keme rex, kinar, qirax, tenişt, serlêvî, sersinorî
kemekêk piçekê, kêmekê, hinekî
kemer kemer, navteng, newq
~î zewî kemera zemînê, ekwator
kemebend kemerbend, kemerek pan e
kemerbest, kemerbeste 1) parastî, neşkê, îmmûn 2) camêr, qenc
kemerbestî îmmûnîte, parastinî
kemerçîn çarşev, mêzer
kemerdar kemerdar, kemerkirî, bikemer
kemereyî kemerî, ekwatoriyal
kemeyî rexî, kinarî, qiraxî, teniştî, serlêv, sersinor
kemêl pîsatiya bi dawa / derqûna mihan ve hişkbûyî
kemêtî bn kemî
kemî kêmî, piçekî, hindikî, kêmayî, hindikahî
kemnaw kêmnas, kesa/ê yan tişta/ê kêm tê nasîn
kemo jîr, zîrek, jêhatî, hişyar
kemokar manîpûleker
kemokarî manîpulasyon
kemoyar jêhatî, dîplomat
kemoyarî jêhatinî, dîplomasî
kemrû şermîn, fedîker, kesa/ê şerm / fedî / fihêt dike
kemsal kêmsal, kêmtemen, jîkêm, kesa/ê ji alî temen / jî / umur ve biçûk (t ya / yê hê nebûye 18-salî)
kemşîr kêmşîr (bizina / miha / çêla û hwd) ya kêm şîrî dide
kemterxem xemsar, sersar, kesa/ê baş pûte bi tiştek giring nake, kesa/ê giringiyê nade tiştek giring
kemterxemî xemsarî, sersarî
kemtiyar kemtiyar, hiyena, lawirek kûvî yê dirrinde ye û dişibe gur û seyan
kemtîn kêmtên, kêmbandor, kêmtesîr
kemûkastî bn kemûkûrî
kemûkurtî bn kemûkûrî
kemûkûrî kêmasî, kêmûkasî, netemamî
ken I ken, kenî
ken II (kiç) keç, qîz; dot
kenar kinar, qirax, lêv, serlêv, rex, alî, hêl, tenişt
kenaraw avdestxaneya / tiwaleta derveyî xanî
kenareyî asoyî, kinarî, horîzontal
kenargir terkemirov, kesa/ê zû-zû nayê nav civatan lê bi tena serê xwe dimîne
kenargirî terkemirovî
kend kend, çal, xendek, newal, nihal
~ û kosp kend û kosp, astengî, dijwarî
kendal kendal, cihê av yan ax tê de datêt
kendaw kendav, xelîc, cihê ava deryayekê lê dike navber du bejayiyan (Agadarî: Ger av li van bejayiyan bisekine, jê re 'kendav' (ing. 'gulf') tê gotin. Ger di wê navbeyna du bejayiyan re bibore û dîsan bigihe ser avek berfire, jê re 'tengav' (ing. 'straits') tê gotin
kendek xendek, kendek, kend
kendekar kolîner, kolînkar, kesa/ê dikole
kendelan kend, şeq, kun, tîk, çal
kendesme bn kenesme
kendin kolîn, kêlîn
kene bn kine
keneft hewce, lazim, neçar, mecbûr, pêdivî, pêwîst
keneftî hewcetî, lazimî, neçarî, mecbûrî, pêdivîtî, pêwîstî
kenesme navê teyrikekî ye
kenêr, kenêre navê giyayekî ye
kenişt, kenişte kinîşte, perestgeha / pîrozgeha cihûyan (hevberî mizgefta misilmanan û dêra fileyan)
kenî bn ken II
kenîçe navê teyrikekî ye
kenîlê 1) keçik, qîzik, keça / qîza biçûk 2) zerî, canik, bernavê rêzgirtinê bo keçan (li şûna 'camêr' bo zelaman û 'xanim' bo jinan)
kenîse bn kilêse
kenîşk bn ken II
kentor kentor [di kurmancî de k-ya nerm wek 'kêm'], dolaba cilan
kenzek 1) yar, hevala keç, destgirtî 2) xidam, bermalî, keçika karûbarên navmalî yên malbatek biyanî dike
kepçe bn eskiwê
kepek sivî. bn sos
kepenek kepen, kepene, kepenek, qapûtek / saqoyek / çakêtek dirêj e (t şivan şivan bi ser milê xwe de dikin)
kepir bn kepr
kepiran bn kepran
kepke bn lûtke
kepr kepir, banek e ji çeq û çilû ye ku li ser çar stûnan yan jî du stûnan û aliyek dîwarê xanî hatiye danîn û daku hîn û sîber be û bo lêrûniştina yan lênivistina heyamên germ e
kepran kepiran, heyama / demsala mirov li bin kepiran dijî / dinive
keproke kepirk, kepirok, kepirên biçûk
kepû 1) (limoz) lixav 2) (lût) kepî, poz, difin, bêvil
ker 1) ker, guhdirêjk (lawirek e) 2) ker, kerçove, bêaqil
ker I kerr, kesa/ê (ti tiştî) nabîze, kesa/ê guh lê (li ti) nabe
ker II qerrisî, (pirr) tezî / cemidî / sar
-ker -ker (paşbendikek e bo diyarkirina ya / yê dike): niwêjker nivêjker
keranbawkgaw kerbav, kerbab, keça / kûrrê keran (dijûn)
kerane kerane, mîna keran / bêaqilan
kerbeş kerbeşk, kelbeşk, giyayek bistrî ye (t ker jê hez dikin)
kerdir kerdirr, navê giyayekî ye dişibe garis
kere nîvişk, rûn
kerecî <st1:City><st1:place>belem</st1:place></st1:City>, keştîk, keştiyên biçûk, amraza raguhezandinê ya seravî
keredêz mejîreş, kesa/ê ti tişt naçe mejî / serî yan tê nagihe yan fêr nabe
kerekêwî kerekûvî, zebra
kerekî kerî: barêkî kerekî barek kerî
kerekontê (bi temamî) kerr
kereniso bêxem, sersar, xemsar, kesa/ê t tişt bo ne xem e
kerentû şalok, alava giyadirûnê
kerese kerese, materyal
kereste bn kerese
keret car, gav, dem, bîsk, kêlîk
keretî carcarî, carinan, carcar
kerewale 1) jêhatî û dilsaf 2) navê teyrikekî ye
kerewz kerefs, bexdenoz, meydenoz, navê giyayek xwerbar e
kerêtî kerî, kertî, kerînî, kerîtî
kergez xertel, sîsalk, sêmirr, dalereşk, kergezk
kerheng kerhing, hingên (ango mêşên hingivî / hingivînî yên) dixebitin
kerî kerrî, nebûna hinêra bîstinê / guhlêbûnê
kerke nîvgirav, bn nîmçedorge
kerkuj kerkujk, jale (giyayek e. ing. orleander)
keroke kerok, kerkok, bêaqilok, peledîn
kerpese xemegurî, margîsok, marik, marok
kerpiyaw kermêr, mêreker, mirovê mîna keran
kerseg kerse, mirovê mîna keran û seyan
kerû pijûk; kûfîk
~ hêlhênan pijûkîn, pijûkê girtin, bûn pijûkî; kûfikîn, kûfîkê girtin, bûn kûfîkî
kerûwawî pijûkî; kûfîkî
kerûbar kerûbar, karwanê keran
ker-û-xolemêş kêrhatî, lihevhatî, mîna ker û mêşan li hev
kersek bn gilimtik
kert ker, pirt, [k-ya nerm wek kêm], pişk, par, parçe, pirtik
~ bûn ker bûn, kerîn, hatin kerkirin
~ kirdin ker kirin, kerandin
kerte 1) kîte, kite, kit, pirtikên peyvan. Nimûne: peyva "azadî" sê-kîteyî ye: a-za-dî 2) piç, piçek
kertî kerî, pirtî, pişkî, parî, parçeyî
kertkiraw kerkirî, bn kert
kertûpert kerûper, pirtûmirt, kitûmat, hûrûmûr, bn kert
kerwêşk kerguhk, kîroş, kêvrûşk, xirrnîfk, xirnaq
kerwêşke çirisok, biriqok, teyisok, birqdar
kerx bn sinor
kes 1) kes, mirov, şexs 2) (kesûkar) kesûkar, xizm, lêzim, mrov, eqrebe
kesane kesane, prîvat, şexsî, kesî
kesîre qerrisî, qefilî, cemidî, tezî, teziyayî
kesk (rengê) kesk, bn sewz
keskî keskî, ji rengê kesk, bn sewzî
keskûn tîj, xwarina tama wê bihêz
keskûsor keskûsor, keskûala, bûka baranê, bn pelkezêrîne
kesnedar kesnedar, împersonal
kesnedîw nedîtî, kesê-nedîtî, berê-nedîtî
kestek guloka berfê / befrê, goga / hola / topa / tepika ji berê çêkirî
keş I seqa, avûhewa, siqa, rewşa tevayî ya avûhewa
keş II bn keşûfiş
keşakeş derd, kul, keder, keser, eger, elem, êş, jan
keşe werz, demsal; car, dem, gav, kêlîk, bîsk
keşeng kincirr, perritî, dirryayî, çirryayî
keşîde bn keşye
keşîş keşîş (di filetiyê de hevberê "feqe" yê misilmanan)
keşk keşk, mastê / şîrê / penîrê hişkkirî
keşke xwezî, xwezîka, xweziya, xozî, hêvî dikim ku..., baştir e / bû ger...
Keşkelan (stêrgela / koma stêran ya) Kakêşan, Rêya Kadizan
~î felek ber perrên esmanan, cihê pirr bilind, ciyê mirov nikare bi asanî bigihiyê
keşmekeşm qerebalix, heytûhot, geremol
keştiyewan bn keştîwan
keştî keştî, gemî, sefîne, baxîre, vapor
keştîgel keştîgel, koma keştiyan, fîlo, donenme
keştîwan keştîvan, keştîgêrr, kesa/ê karê meşandina keştiyekê dike
keştîwanî keştîvanî, keştîgêrrî
keşûfiş pesno, metho, xwemezinker
keşxe keşxe, xweşik, delal, spehî, bedew, ciwan
keşye keşye, şaşik, cemedanî, dersok (t ya zer ya hecî dikin zerê xwe)
keşzan seqanas, hewanas, kesa/ê bi zanista hewa û seqayê mijûl; seqadêr, hewadêr, kesa/ê di navgînek ragihandinê de (televizyon yan radyo) rewşa seqayê radigihîne
keşzanî seqanasî, hewanasî
ket bermayiyên ar / ard dema tê patin
ketan kitan, ketan, qumaşek e; kitan, caw, ketan
ketane kitane, ketane, cûnek stranên gelêrî yên kurdî ne
ketanî kitanî, ketanî, cûnek behîvan / bahîvan e
ketan-û-kewan kule, ketan-û-kevan. bn kule II
kete gir, milpan, mezin, girs, debdebe, gembolan
ketik bn ketk
ketin lêb, xap, lêhb, hîle, fêl, fen, xapandin
ketîre gezo, ava / dewê daran
ketk kitik / ketik [k-ya nerm], hejîrên hişkkirî
ketn bn ketin
ketû alavek e bo kolîna coyan / cokan / kanalan
kew I kew, firrindeyê neteweyî yê kurdan
kew II kew, saxkirina birînan
~ kirdin kewandin, kew kirin
kew III moxel, bêjing, alavek e bo bijartina t birinc yan ar ji qirşikên pîs
kew IV (şîn) şîn, rengê şîn
-kew- -kev- (rayê dema nihoyî ji lêkera "kewtin = ketin / keftin")
kewa eba, hin cûn cilên dirêj
kewale kavil, xopan, xerabe, wêran
kewan I kevan, kivan (tîr û kevan)
kewan II (qareman) pelewan, mêrxas, çeleng, fêris, qehreman, egîd, gernas
kewane I 1) (le nûsîn da) kevanek, ev nîşandeka nivîsînê: (...) 2) kevane, banê ji alî binî ve mîna kevanê
kewane II (pêlaw) kele, cûnek pêlavên / solên ser berfê yên ji rûlên vehûnayî çêkirî ne daku pî di berfê re kûr daneçin
kewankoşe kevanek, ev nîşandeka nivîsînê: (...)
kewbar têjkew, kewên sava / temenbiçûk
kewbaz kewgîr, kesa/ê kewan digire û xwedî dike
kewbazî kewgîrî, nêçîra kewan, xwedîkirina kewan
kewbedar kewlidar, ew heyama salê ya kew bi pirranî li ser daran in
kewçik kefçik, kefçî, kevçik, kevçî, alavek pêxwarinê ye
kewçî bn kewçik
kewdaw kewdav, vedana kewekî li ber kewan daku bên nik kewa vedayî daku bên girtin
kewden mejîreş, kesa/ê ti tiştî fam nake; peledîn, tirredîn, hepletiraş, delodîn, bêhiş
kewe şînî zelal, rengê şînî esmanî
kewer cûnek pîvazterrkan e
kewêl 1) bn kepr 2) bn eşkewt
kewgîr mifsik, heskû, kefçiyek e di çêkirina xwarinê de bo têkvedanê tê bikaranîn
kewirk cûnek hirmiyan e
kewî kedî, kehî, malî, dj. kûvî, kovî
kewj hez, dilbijî, daxwaz, dildarî, azwerî, arezû
kewjîn kewjîn, dil bijîn, xwestin, hez kirin, dil ketin tiştekî
kewl kevl, pîst, çerm, post
kewmar navê cûnek marên rengzelal e
kewn bn kon
kewot kevot, kevotk, navê darekê / terraşekê ye
kewş pêlav, sol, kalik
kewşek navê lîstikekê / yariyekê ye
kewşeken berrika / cihê pêlavan / solan / kalikan
kewşekon navê lîstikekê / yariyekê ye
kewşen bazarr, cihê kirrîn û firotinê; meydan, qad, gorrepan
kewtin ketin, keftin, kevtin
kewtû ketî, keftî, kevtî
key kengî, çi demê, kinga, kingê, çi wextê, çi çaxê
keybanû kabanî, kevanî, xanim, bermalî, jin, hurmet
keyf 1) kêf, keyf, xweşî, şadî, zewq 2) rewş, hal
keyl 1) xemgîr, xemgîn, têrxem, xembar 2) serxweş, mest, sermest
keylan spehî, delal, bedew, şirîn, şeng
keyn: keynûbeyn tiştûmişt: her xerîkî keynûbeyn e Her mijûlî tiştûmiştan e / Her bi hin tiştan ve mijûl e.
keynê bn key
keys delîv, derfet, delîve, keys, şens
Keywan Keywan, Satûrn (planetek e)
kezaxe kezaxe, qusandina / kurrkirina mêwên tirî
&nbs p; ~ kirdin kezaxtin, kezaxe kirin
kezî kezî, pirça / porê hûnandî
kê kî; kê: Kê ye? Kî ye? Bo kê ye? Bo kê ye?
kêç kêç, spih
kêçawî kêçewî, kêçan-girtî
kêl I (berdî ser gorekan) kêl, kevirê li ser gorrê tê vedan û pirrî caran tekstek li ser tê nivîsîn
kêl II (kox) kol, kolik, kox, koxik, xanîkê bêserûber
kêlan kêlan, bo çandinê ax (ne kûr) kolan, cot kirin, gasin lê dan
kêlge kêlgeh, zevî, cihê kêlanê
kêlraw kêlayî, (ne kûr) kolayî
kêr kîr, xirr, pido, doqişk, organê cinsî yê mêran
kêr xet, rêz
kêrat kêrat, terraş, devî, tirraş
kêrd bn çeqo
kêrzil pozbilind, difinbilind, kesa/ê xwe pirr mezin dihesibîne
kêrzilî pozbilindî
kêş kêş, kêşandin, kişandin; giranî, qursî; kêş, pîvana helbestan
&nbs p; ~ kirdin kêşandin, kişandin, kêşan
kêşan kêşandin, kişandin, kêşan; (xayandin) vekêşan (Civîn dê du saetan vekêşe" ango "Civîn dê du saetan dirêj be)
kêşanewe vekişandin, paşve kişandin / kêşan
kêşdar dirêjvekêş, bûyera demek dirêj didome
kêşe 1) pirsgirêk, arîşe, kêşe, problem, girift, dubendî 2) ked, rênc, rêncberî
~ dan ked kirin, rêncberî kirin
kêşedar bn kêşdar
kêşk kêşik, alava tişt pê tên kişandin
kêşman kêşman, dirêjker: gurîsî kêşman werîsê kêşman, werîsê li werîsek din hatiye zêdekirin daku dirêjtir bibe û bigihe ciyekî
kêşmekêş şerrenîx, nîgaş, gengeşe, rikmane
kêşran kişîn, kêşîn, hatin kişandin / kêşandin / kêşan
kêşraw kêşayî, kişandî, kêşandî
kêw çiya
~î agirpirjên volkan, çiyayê agiravêj
kêwî kûvî, kovî (dijberî 'kedî', 'kehî'); hov, wehşî
kêwîle dêm, beyar, giyayê / fêkiyê bi xwe (ne bi avdana bi destê mirovan) çêdibin
kêyetî, kêyêtî kesîtî, kiyetî, nasnav, îdentîte
kibrît şixar, şixart, kibrît, gogird
kiç keç, qîz, kiç, dot
kiçane keçane, mîna keçan yan yên keçan
kiçetîw keçsêwî, keça bav yan dayik yan herdu nînin
kiçeza keçeza, nevî, zarokên keça kesekî
kiçênî, kiçêtî keçanî, dema mirovekê ya ew tê de keç e / bû
kiçinî keçok, mîna keçan (t peyvek neşirîn e bo kurran / zelaman)
kiçke bn kiçole
kiçkole biçûk, biçûkok, biçkok
kiçole keçik, kiçik, keçên biçûk
kif pif
~ bûn pif bûn, perçivîn, nepixîn, werimîn
~ kirdin pif kirin, perçivandin, nepixandin, werimandin
kifin kifin, kefen, cilên (t spî yên) li miriyan dikin û wan binax dikin
kifindir kifindirrîn, ya / yê rê lê nikare bêt girtin; berxwedêr
kifir kufur, kifir, guneh, bêîmanî
kifirbaz kufurbaz, gunehkar, bêîman
kift betilî, westî, tehibî, mandî, westiyayî
kij demsal, werz, heyam
kil kil, dermankek reş e li mijûlankên / bijangên çavan têt dan
kil çêkirina cerran û alavên dî ji axê bi agirdanê
kila bn kela
kilaf, kilafe gulolk, gog, hol, tepik, benê / deziyê / rîsê li hev hatiye alandin û wek gogekê lê hatiye kirin
kilaş kalik, pêlava / sola serê wê ji rîs hatiye çêkirin
kilaşçin kalikker, kalikçêker
kilaw kulav, kum, tiştek e mirov dike serê xwe t daku serê xwe biparêze
kilawasin kumzirx, kumasin, kulavasin, kumê / kulavê madenî / asinî / hesinî
kilawçin, kilawdirû kulavçêker
kilawe gupik, gupîtk, lûtke, serikên çiyayan
kilawkure bn kilawne
kilawne navê firrindeyekê ye
kilawqij perûk, pirça / porrê çêkirok / nerastîn
kilawzirê kumzirx, kumasin, , kumê / kulavê madenî / asinî / hesinî
kilçan fanos, lampe
kilçêwk kilçîv, kilçîvik, çîvê / çîvikê / pênivîskê kildanê
kildan 1) kildan 2) kildank, cihê alavên kildanê tê de tên parastin / ragirtin
kildûman mij, moran, dû, mij û moran
kile bn helm
kiler embar, depo
kilês birihayî, qelihayî, qirr, nemayî; demborî, kevnbûyî
~ bûn birihîn, qelihîn, qirr bûn, neman; dem lê borîn, kevn bûn, êdî kêr nehatin
~ kirdin birihandin, qelihandin, qirr kirin, nehêlan
kilêse dêr, kilîse, perestgeha îsawiyan
kilêsman seramîk
kilêşe kefş, binkefş; gulte
kilift stûr, qalind; asê
kilîl kilîl, kilît, vekerk, enextar
kilîle I cihê kilîl dikin tê re
kilîle II gulolika berfê, komikek berfê ya hewa bi xwe re dimeşîne
kilîm kilîm, xalîçe, berrik, mehfûr, merş
kilk 1) kilik, kurî, dûv, daw, kurîk, dûvik, dawik, tiştek dirêj e bi derqûna gelek cûn lawiran / ajalan / heywanan ve 2) destik, li alavên pêkarkirinê (wek bivir / das / kêr) cihê mirov dikare destê xwe biavêjiyê û pê bibirre; çembil, li amanan / firaxan cihê mirov dikare destê xwe biavêjiyê û pê rabike 3) (pence) til, tilî, tibl 4) (pênûs) qelem, pênivîsk
~ kirdin kilik / kurî / dûv qusandin / kurt kirin
kilo gumtil, gumtilk, kom, komik
kiloc bn şêwe
kilol bextreş, bêsiûd
kilolî bextreşî, bêsiûdî
kilonce bn kulonce
kilor xulole, dara jixwe kunek yekderî li qurmê wê heye
kiloş cehê li ber gihiştinê lê yê hê nehatiye dirûn
kilpe qirç, qirçik, çirûsk, çirîsk (yên agirî)
~ lê helsan hilbûn, (agir) berbûnê, vêketin, geş bûn
kilpûhûr gurrmij, agirê pirr gurr
kilt navê giyayekê ye hin cûnên tilyakê jê tên çêkirin
kiltûr kiltûrik, tûrikê alavên kildanê
kin nik, cem, bal, ba, def, deve; rex, tenişt: Malyan le kin malman e Mala wan li rex mala me ye
kina, kinaçe bn kiç
kinan, kinanewe [-kinê-] (giyayek çandî) şên nebûn, çênebûn
kinar I rex, kinar, qerax, lêwar
kinar II kinar, navê darekê û fêkiyê wê ye
kine lêkolîn, hûrlênerî, ezmûn, cerribandin, vekolîn
kinekar lêkol, hûrlêner, ezmûnker, cerribîner, vekol
kinêr navê giyayekî ye
king qûn, paşî, pişt, derqûn
kingder qûnde, qûnder, kesê qûna xwe dide / difiroşe (herw. mecazî)
kinge- 1) qopik, bermayiya nayêt bikaranîn ya hin tiştan: kingecigere qopikê cigareyê, pirtika nekêşandîmayî ya cigareyê 2) kundiloşk, qut, qutok, kurt, kin: kingeçinoke kundiloşk, quto / qutê, bejnbost 3) biçûk kingeşer pevçûn, lêkdan, lihevxistin
kingir I kereng, kengir, giyayek xwarbar e
kingir III ben, dezî, ta, rîs
kingxilîskê qûndaxwişk, qûndaxwişînk, xwexwişandina jêrve li ser qûnê
kingxişkê qûnxwişk, qûnxwişînk, meşîna li ser qûna (t zarok dema hê nikarin xwe li ser piyan bigirin lew qûna xwe dixwişînin ta ku xwe digihînin tiştekî)
kinîwal pîvazterrk
kinoşe bn gesk
kip 1) kip, kesa/ê bi demkî kerr, kesa/ê bo demek neberdewam tiştan nabîze 2) mit, ciyê / kesê / tiştê qet ti deng jê nayên; kip, dengek pirr kêm
kipene bêkipên, bêdeng, mit
kipî 1) kipî, kerriya / kerrbûna neberdewam 2) mitî, rewşa tê de ti deng nayên bîstin
kir 1) kirr, mit, kerr, bêdeng, bêpêjn 2) kurk, mirîşk û çengdarên dî dema li ser hêkên xwe rûdinin daku wan bimeriqînin û çûçelokan / çêlikan jê derbixin
~ kewtin kurk bûn
kiras kiras; gumlek, qemûs
kiraw kirî, hatî kirin, (ya / yê) hatiye kirin
kirawe vekirî, dijw. girtî
kirç I qirç, dengê "qirçe-qirç"
kirç II, kirçûkal req (fêkî / keske ji ber ku hê negihaye)
kird kir, dema borî ji lêkera "kirdin" ango "kirin"
kirdar 1) lêker, verb 2) kirar, kiryar, kirin, kir
~î lêkdiraw lêkera hevdudanî
~î têper lêkera gerguhêz, transîtîv verb
~î têneper lêkera gerneguhêz, întransîtîv verb
kirdarî kirarî, pratîkî, jiyanî
kirde kar, xebat: Kirdey min û birdey ewe Ez dikim û ew dixwe
Kirdegar Yezdan, Afirîner, Xwedê
kirdekar rêveber; çêker
kirdewe kirar, kir, kirin; reftar, rabûn-û-rûniştin
Kirdgar bn Kirdegar
kirdin kirin
kirdinewe vekirin, dijw. daxistin, girtin, girê dan
kire conî, cuhnî; destarr
kirek bêruh, nejîndar
kirê 1) kirê 2) paletî 3) miz, heq, heqdest, meaş
kirêbar kirêbar, mizê / heqê barhilgirtinê
kirêkar kedkar, pale, şolker, îşker, karker
kirêkarî paletî, kedkarî, karkerî, palehî, şolkerî, îşkerî
kirêne berzûr, zeviya ber / kevir / xij lê pirr in lew kêrî kêlan û çandinê nayê
kirêş keveşk, kepek, pab, serebêj
kirêşawî keveşkî, kepekî, pabawî, serebêjî
kirêwe berfebahoz, rewşa seqayî ya tê de bi hev re berf dibare û bayê tund tê
kirisp kerefs, giyayek xwarber e
kirîn kirrîn, standin, stendin, dijw. firotin
kirîv heval, hogir, dost, yar; xizm, lêzim, mirov, eqreba
kirk deşt, nizmistan, nizmgeh, rastgeh
kirkewtû 1) kurk, kurkbûyî 2) pûjber, kesa/ê ketiye hizir û pûnijina û kûr difikire
kirkirage kerrik, kirrik, kerrika guhî
kirm kirm, kurm
kirmanc kurmanc, kirmanc, kurd
kirmancî kurmancî, kirmancî, kurdî, kurdiya bakur
kirmawî, kirmê, kirmol kirmî, kirmewî, kirman girtî / xwarî, kurmî, kurmewî, kurman girtî / xwarî
kirmdil biguman, bişik, kirmdil
kirok kakil; gewer; nav, hindirr
kirosk cûnek hirmiyan çolê ye
kiroştin kirrandin, kerritandin, bi dengê "kirre-kirr" tiştek req xwarin
kirot cûnek hirmiyan e
kirtnak tîrok
kirûhur dengûdor, dengê bilind û berdewam
kirûzanewe kizîn (girîna zarokan / savayan)
kirûze kiz, kizgirî, giriyê savayan / zarokan
kiryar bikirr, kirryar, kesa/ê dikirre; mişterî
kisok bn seg
kisp kerb, kîn, qehr
kispûko kerb, kîn, qehr, kerb û kîn
kisse kişe! bigire! (bang li se / kûçik)
kiş bn kişûmat
kişan kişîn, kêşîn, xwe kişandin / kêşan; xwişîn; qeliqîn, velivîn, lebitîn; (stêr) darijîn, xwiricîn; jêk çûn, ji hev çûn
kişt çandin, cotkarî, çandinî, zîraet
kiştek ben, dezî, rîs, benik, ta
kiştgeh cotgeh, çandingeh, zevî
kiştkar cotkar, cotyar, çîner
kiştûkal çandinî, cotkarî
kişûmat mit, kirr, bêdeng, bêpêjn; bindest, çewisandî
kişûmatî mitî, kirrî, bêdengî, bêpêjnî; bindestî, çewisandinî
kitêb pirtûk, kitêb, kîtab
kitêbbaz pirtûkbaz, kitêbbaz, kesa/ê pirr dixwîne; kesa/ê serê xwe ji pirtûkan / kitêban venake û karek dî nake
kitêbevan pirtûkxanevan, kesa/ê li ber pirtûkxaneyekê kar dike
kitêbfiroş pirtûkfiroş, kitêbfiroş, kesa/ê pirtûkan / kitêban difiroşe
kitêbxane pirtûkxane, kitêbxane, ciyê pirtûkan
kitik kitik, pisîk, pişîk
kitiknewtîne belakirr, kesa/ê dixwaze her belayan peyda bike
kitkî kufîkî, kifîkî, rizî, genî, fistewî
kitûpir tavil, tavilê, di cih de, di cî de, derhal, serdanser
kiwê kû, kû der, kîj cî, kîjan cih: le kiwê li kû, li kû ve, li kû derê; le kiwêwe ji kû ve, ji kû, ji kû derê
kiwêle kole, xulam, xizmetkar, berdestk
kiwêledar koledar, xwediyên koleyan, kesên kole hene; kolekirî, kesên hatine kolekirin
kiwêledarî koledarî, pergala / sîstema hebûna / kolekirina / firotina / kirrîna / xwedîkirina mirovan wek kole
kiwêletî bn kiwêleyî
kiwêleyî koleyî, koletî, rewşa koleyan
kiwênderî kûderî, xelkê kîj derê / deverê / bajarî / welatî: Êwe kiwênderîn? Hûn kûderî ne? Hûn ji kû ne?
kiwêr 1) kor, kore, ya / yê nikare (ti tiştî bi çavên xwe) bibîne 2) bêûcax 3) (kaniya) hişk(bûyî)
kiwêra (di) kû re, (di) kêrê re, çawan wa zû: Kiwêra hatît!? Kû re hatî!? Çawan wa zû hatî!?
kiwêrane korane, mîna koran
kiwêraw korav, ava hêdîka dimeşe (ya çem / rûbar)
kiwêrayî bn kiwêrî
kiwêrdere kordere, ava / çemê / rûbarê çikbûyî / hişkbûyî
kiwêredê gundên varê / avarê, gundên marjînal
kiwêrekanî korekanî, kaniya hişkbûyî, kaniya (êdî / niha) av jê nayê
kiwêremar koremar
kiwêremûşe şêlîbîn, kesa/ê bi çavên xwe baş nabîne
kiwêrerê korerê, rêya dawî lê tê û bi derek din ve naçe; tengerê, rêya teng
kiwêreşeqam korekolan, korekuçe, kuçeya / kolana dawî lê tê û bi derek din ve naçe
kiwêrewerî tengasî, tengavî, rewşa dijwar
kiwêrî korî, koreyî, kortî, korbûn
kiwêstan zozan, deverên hîn(ik) yên (t koçer) havînan lê dijîn dema ji germiya li deştan direvin, dijw. deşt
kiwêstanî zozanî
kiwêt (hespên) kihêl
kiwêwe kû ve, kû de: Le kiwêwe gerawît? Ji kû ve vegerriyayî?
kiwêxa axa, muxtar, serokê / serdarê gundekî / hozekî / êlekî / eşîrekî
kiwêxayetî axatî, muxtarî, serdarî
kix kix, pîs e, nexwe, biavêje (bo bangkirina li zarokan)
kiz 1) kêmron, nîvtarî, mat 2) kiz, bêhêvî, dilsar, xeyalşkestî
kizandinewe kuzurandin, bi êşek tûj şewitandin / sojandin / suşandin
kizanewe kuzurîn, bi êşek tûj şewitîn / suşîn
kize jan, azar, êş, şewat
kiz rîsî, giyayê nû hatiye dirûn û hê hişk nebûye; solhe, birincê nû hatiye dirûn û hê hişk nebûye
kizele bn kizole
kizir kizir, nîvziwa, erda ne herrî û ne jî toz
kizî 1) kêmronî, nîvtarîtî, matî 2) kizî, bêhêvîtî, dilsarî
kizole kizok, bêhêvî, dilsar
kîf kalox, kaloxk, tişta demanceyan dikin tê de
kîj keç, qîz, kiç, kîj, bn kiç
kîjele keçik, qîzik, kiçik
kîjole bn kîjele
kîla bn kela
kîn, kîne kîn, nefret, qîn, dijminatî, heznekirin
kînedar, kînekêş bikîn, kînedar, nefretdar, kesa/ê di dilî de kîn û nefret heye
kîr, kîre qîrr, qîj, qîrrîn, qîjîn, dengek pirr tûj û bilind derkirin
kîrekîr, kîrehûr qîrreqîr, qîjeqîj, qajewaj
kîs I kîs, kîsk, çiwal, torbe, telîs, zerf; cizdan, berîk
kîs II peq, pelq, porg, peqlîşk, peqik, pelqik
kîs III bn keys
kîsel kûs, kûsî, kûsele, req
kîşwer kîşwer, parzemîn, qita, kontînent
kîşwerbir navkîşwer, transkontînental, tişta navberî kîşweran
kîşwerî kîşwerî, parzemînî, qitayî, kontînental
kîtele cerrik, cerr
kîwar strî, dirr, giyayek çeqiktûj e
ko 1) kom, berhev; tevayî, tevahî, hemû, giş 2) tax, mehel, pişkek / beşek ji bajarekî 3) ~î zoxal kul, derd, xem, keser, azar, ezyet, êş, jan, kovan 4) kox, çiya
~ bûnewe civîn, kom bûn, berhev bûn
~ kirdin kom kirin, berhev kirin, civandin
Ko Perwîn, navê komstêrek heftstêrî ye (bi îngilîzî "Pleiades" e)
kobend kombend, civang, civîn
kobûnewe kombûn, civîn
kocele kas, kasik, tirar, tirark (amanek / firaxek e)
koç koç, (mal)barkirin, ji ciyekî bar kirin cihek dî
~î diwayî koça dawîn, mirin, wefat
koçawkoç koçerî, koçkirina berdewam
koçek 1) koçek, gerrok 2) koçek (hin alim û zanayên êzidiyan in)
koçeke kum, kulav (t cûnek kulavên bo jinan)
koçer koçer, kesên bi berdewamî yan jî li gor demsalan malên xwe bar dikin û ji ciyekî diçin yek dî (t yên zivistanan li deştan û havînan li zozanan diborînin)
koçerêtî koçertî, (awayê) jiyana koçeran
koçerî koçerî, mîna koçeran
koçî koçî, hicrî, salnameya îslamî
koçker koçker, gerrok, geştiyar
kod den, dewlik, bîdon; zerik (amanek e şîrî ji bizinan / mihan didoşinê)
kode bn bac
kofiroş komfiroş, kesa/ê yan şirketa tiştan kom bi kom difiroşe
kofiroşî komfiroşî, firotina tiştan bi kom / li ser hev
koga, koge komgeh, civîngeh, cihê kombûnê / civînê yan komkirinê / civandinê; enstîtu; embar; dikan
kogawan, kogewan komgehvan, civîngehvan, rêvebera/ê yan karmenda/ê komgehekê / civîngehekê
koje pisto, pistok, berstu, berstuk, yax, girîvan
kojo xirab, xopan, kembax
kokirdinewe berhevkirin, komkirin, berhevkarî
kok I kêlî, kêlîk (karê derzî û dirêziyan)
kok II lihev, lihevkirî, pêkhatî
~ bûnewe li hev kirin, pêk hatin, sulh kirin, aşt bûn
~ kirdinewe li hev anîn, pêk anîn, sulh pê kirin, aşt kirin
kok III bn koke
koke kuxik, kux
kokekok kuxekux, kuxîna berdewam
kokêtî lihevkirin, pêkhatin, sulh
kokîn kuxîn, dengê kuxikê jê hatin
kol I 1) pişt (t beşa jorîn ji pişta mirovan) 2) pişto, piştî, barê mirovek dide pişta xwe û hildigire
kol II 1) goc, (kesên) destên (wan) baş naxebitin, destên nikarin tiştan zeft bikin 2) goc, reben, feqare, nejêhatî, nekar, nikar
kolan kolan, kuçe, cadde, rê, şeqam
kolandoz kolanname, kuçename, berhevoka / ferhengoka / îndeksa kuçe û kolanan,
kolankut kolanî, gerrok, kesa/ê li kolanan dijî (ango ne di xaniyekî ve / ne li mala xwe)
kolare 1) (yariyeke) firrfirrok, pirrpirrok (navê pêlîstokekê ye ku têt firrandin) 2) (balendeke) kolare, qereqûş, xertel, qertal (navê firrindeyekî ye)
kole I zarokên bavê wan miriye û dayika wan dîsan zewiciye
kole II cehê / genimê avêtî / çandî
kole III tenê: koley sing hestiyê sîng(î)
-kole paşbendikek e wateya "pûç" / "nebaş" dide peyvan
koleke stûn, dîrek
~ dan li ber xwe dan, xwe çirrikandin
koler 1) koler, kesa/ê tiştekî dikole 2) vekoler, lêkolîner, kesa/ê azmûnan li ser tiştan dike
kolewar gocewar, bi dijwarî seqet / birîndar
kolêk 2) piştoyek, piştiyek, barek piştê 2) pirr, gelek, zêde (kar, bar, berpirsiyarî)
kolgêr piştgêrr, kesa/ê malê firotinê (t çît û qumaşan) dide pişta xwe û digerrîne û difiroşe
kolhelgir piştohilgir, piştîhilgir, hemal
kolinc qolinc, milreqî, êşîna ji ber reqiya navbera <st1:City><st1:place>milan</st1:place></st1:City> û patikê
kolincan 1) qolincan, pirrjimariya "kolinc" 2) qolincan, giyadermanek e bo saxkirina ji êşa qolincê têt bikaranîn
kolinge patik, paşstu, pate, stukur
kolîn kolîn, kolan, kolandin; kêlîn, kêlan, kêlandin
kolînewe vekolîn, lê kolîn
kolîsk alavek e kefçiyên darîn pê tên çêkirin
kolît kolik, xanîk, kox, koxik; stargeh, asêgeh, senger
kolk I kok, qurm
kolk II bn amanc
kolkêş piştokêş, piştîhilgir
kolneder xweragir, xurt, kesa/ê (bi asanî) rê nade ku kesek zora wê / wî bibe
kolraw kolî, qewartî, kolayî, tiştên (darên / kevirên) hatine kolandin
kolû cûnek nanê tenûrê ye
kom I qoz, kûz, xûz, qilûz, piştkûz, piştqoz, piştxûz, kesa/ê pişta wî daçemiyaye û rast nabe
kom II avsûrk, ava sûr(kirî/bûyî)
kom III bn ko
kom III bn king
koma qumtil, qumtilk, komikek (axê / şekirê û hwd ya) hevgirtî
koman, komanewe daçemîn, (pişt) qoz / xûz / kûz / qilûz bûn
komar 1. komar, cimhûriyet, cumhûriyet, pergala / sîstema dewletî ya tê de gel (bi hilbijartinên rasterê yan jî bi rêya nûnerên gel) seroka/ê dewletê hildibijêre 2. êl, hoz, eşîr 3. civak; civat
komarî komarî, cimhûrî, cumhûrî
komawe qozbûyî, kûzbûyî, xûzbûyî, qilûzbûyî
komek alîkarî, arîkarî, harîkarî, harî, alî, arî
komekî 1. bn komek 2. kêrhatî, guncav; alîkar
komel komel, civat; kom, grûb; berhevok; cûn; birr; kerî; ref; deste; civak
komelayetî civakî, sosyalî
komele komele, komîte, sazî, rêxistin, yeketî; kom, grûb; berhevok
komelga civak, tevaya têkilî û peywendiyên navbera komek mirovan t yên bi hev re çandeyek hevpar pêk tînin yan li welatek hevbeş dijîn
komelzan civaknas, sosyolog
komelzanî civaknasî, sosyolojî
komfiroş komfiroş, kesa/ê yan şirketa eşya li ser hev difiroşe, dijw. kitfiroş
komfiroşî komfiroş, firotina eşya li ser hev, dijw. kitfiroşî
komî (pişt) qozî, xûzî, kûzî, qilûzî
kon kevn, dijw. nû
kone kincirr, kevne, kevnekincirr, tiştên (t cilên) kevn; kevnenû, tiştên (t cilên) hatine bikaranîn lê hê pûç nebûne
kone- kevne-, yê kevn; ya / yê berê
konebaw mêjîn, dijw. nûjen / modern
konefiroş kevnefiroş, kesa/ê yan şirketa tiştên kevnenû difiroşe
koneperist kevneperest, konservatîf
koneperistî kevneperestî, perestina irf û edetên berê û dijberiya nûbûnê
konepoş kinc, cil û bergên mêjîn (ne nûjen / modern)
konesal pîr, salmend
konî kevnî, kevntî, kevnatî
konîne kevnar, kevnare, mêjîn, dêrîn, qedîm, antîk, (tiştek zemanê) berê
kopan bn kurtan
kopare kovik, qozik, xûzik, cihê bilind yê pişta hêştiran
kor bn kiwêr
kor 1) nav, navend, hindirr 2) kom, gel, grûp 3) civîn; semînar, semposyûm
Bw: Çi heye le korê? Çi xeber hene? Çi nû heye?
korge civang, encûmen, şûra
korpe sava, zarok(ên nûbûyî / welidî)
korpele savak, zarokên hê di zikê diya xwe de
kos I bn dehol
kos II bn kosp
kosar koxistan, çiyastan, cihê çiyayîn / koxîn
kose semasî, sêmasî, dirrindeyek avî ye (ing. shark, tirkî köpekbaligi)
kosp kosp, asteng, kend û kosp, rêya nexweş
kospayî kospayî, erda nedûz / ne-edil
kospe bn kospayî
koste 1) kose, mirov bêmû (t zelamê bêrih) 2) şatir, fena, hîlebaz, fêlbaz, jîrek, şeytan
kostewewî sexte, sixte, ne resen, ne rast
koş koş, pêsîr, hemêz, dergûşan
koşan koşîn, xebitîn, dan xwe, hewl dan, mihawele kirin
koşiş 1) xebat, koşiş, hewl, koşîn 2) ra-anîn, rahênan, ders, temrîn
koşîn bn koşan
koşk koşk, koçk, eywan, dîwan, seray, qesr
koşyar koşyar, xebatker, têkoşer, koşer, hewldêr
kot I qurm, kok (yê daran); stûn
kot II: kot û zincîr bend û zincîr, nîr û zincîr
kota I dawî, talî, kuta, kota, hew, bes
kota II kurtenerî, kurtebêjî, kurtebas
kotan kotan, koz, guhêrr, cihê tankirî / çeperkirî bo têve parastina terş û tewal
kotayî I dawî, ya dawî, dawîn
~yî pê / dan hênan dawî lê anîn, bes kirin, hew kirin
kotayî texsîr, xemsarî, sersarî
kotel I qirş, qirşik (t zîwan / reşreşk / narîcank / birabirinck û hwd yên di nav dexl yan birinc re şên dibin lê divê yên bên derxistin çiku kêr xwarinê nayên)
kotel II li gor hin edetan spêdeyek şînî û behiyan / taziyan e bo kesek mirî
kotere qurmik, kokik; stûnik; serikê stûnan
kotir kevok, kotir, kotirk, kevot, kevod, kevotk, navê firrindeyekê ye
kovan kovan, kul, xem, derd, keser, keder
kox kol, kolik, kox, koxik, xanîk
koxte bn kox
koxwazî lihevkirin, konsensûs
koz 1) koz, kozik, kotan, guhêrr, cihê tankirî / çeperkirî lê bêban bo têve parastina terş û tewal 2) koze, kom, komel, rêxistin, komek mirovên li pey hin armancên hevpar bn koze
kozanîn komzanîn, akademî
koze koze, kom, komel, rêxistin, komek mirovên li pey hin armancên hevpar
kozere belim, pûşk, tûşk, çeltûk, qirş, qirşik
koziman saziya / akademiya ziman
kozir bn kozere
kuçk bn berd
kuçûle xefik, dav, tepik
kudele bezarok, têjikên berazan
kuf: ~ kirdin pif kirin (t dema lava û dua tên xwendin)
kufar kafir (t pirrjimar)
-kuj -kuj, paşqertafek e: piyawkuj mirovkuj, ya / yê mirovan dikuje, qatil
kujandinewe temirandin, vemirandin, mirandin, birhandin, nehêlan
kujanewe vemirîn, temirîn, birhîn, neman
kujaw, kujawe vemirî, temirî, birhayî, nemayî
kujênraw, kujênrawe bn kujraw, kujrawe
kujran hatin kuştin
kujraw kuştî, (ya / yê) hatiye kuştin
kul ko, kuh, koh, devê / devikê (birrekan / kêran yê) xweş nabirre, dijw. tûj, xweş
kul I kel, pirr germ, tişta ku dikele; kel, kela dil
kul II kund, firrindeyên kilikên / dûvikên wan hatine birrîn; qut, lawirên (ker / çêl û hwd yên) kuriyên / kurîkên wan hatine jêkirin yan kurtkirin; qut, kurt, kin, dijw. dirêj
~ pê dan kel dan (tiştekî), piçekî kelandin
kulaf pencirrk, dest û tilên firrindeyan
kulan kelîn, kel hatin (tiştekî), pirr germ bûn
kulandin kelandin, pirr germ kirin
kulandinewe kulandin, êşandin, arandin, zûrandin; vekulandin, vezûrandin, dîsan kulandin / êşandin / arandin / zûrandin (t bi bîranînên têrxem)
kulanewe arîn, ariyan, zûrîn, êşîn; vearîn, vezûrîn
kulaw kelî, kelayî, keliyayî, tiştê ku keline yan hatiye kelandin
kule I kulî
kule II kule, perdeyek e bo xweparastina ji pêşûmêşan (t dema havînan mirov li derveyî odeyan li bin kepiran dinivin / radizin)
kule- kurte-, qut-, kin-
kulebes nevisî, nevis, zarokên jina kesekî yên ji mêrê wê yê berî yê niha
kulebine bejnqut, kin, kurt, bejnbost, qut, qutik, quto, qutê, kinê, kino
kulehesar balavgeh, ciyê jin lê leşê xwe û cilan dişon (t li beravên çem û rûbaran)
kulemergî astengî, dijwarî; tegasî, tengavî
kulenan sêr, efsûn, cadû, sihir
kulenanî sêrker, cadûbaz, efsûnkar, sihirbaz
kulence çoxik, êlek
kulepaç tevir
kulepêç neliv, kesa/ê nikare bilive
kulêre cûnek nan e
kuling kulîn, kûratiyek e di dîwaran re û li şûna dolaban tê bikaranîn, bb stêrrk
kulîçe kulîçe, kulîparçe, xwarinek ji nan û gûzan û şekirê / xurmê yê
kulîn bn kulan
kulk kul, birîn
kulk 1) (pirça / porrê) qijavij, ne hilû 2) (vexwiraka) tîr
kulkule avreşînk
kulle bn kule II
kulm alek, gep, hinarik, rû
kulo bn kilo
kulok kelok, tiştên baş kêrî kelînê / kelandinê tên, dijw. çirr, nekelok
kulol bn kilol
kulor bn kilor
kuloş bn kiloş
kulot kemax, hêt, ran, qorrik
kulp tengasî, tengavî, rewşa dijwar
kulûko: ~ damirkan vemirîn, temirîn (çirûsk / ronahî / hest)
kulxan argûn, ciyê agir tê ve tê hilkirin li hindirrî xaniyan ve
kumse bn tiwana
kun kun, qul, kulek
kunar kenarî, navê deviyek / terraşek strîtûj e
kunawder kunkirî, qulkirî
kunbir hewaragir, tişta hewa nikare tê re biçe
kunc I kunc, qunc, ciyê ne ber-rê / ser-rê; kuncal, quncal, ciyê du dîwar lê digihin hev
kunc II zîwanî, zîwanîk, çinçinî, çinçinîk; bazbazî
kuncên kuncanê, navê lîstikekê / yariyekê ye
kuncire cûnek giyayê mord / mûrtik e
kuncî kuncî (Bot. Indicum)
kunçik kunik, kunên hûr(ik)
kuncûr bn qujbin
kunde bn meşk
kundebebû bn kunebebû
kune- pêşpirtikek e wateya "kuna / kunên" ya kurmancî dide: kunegiwê kuna guh; kunelût firrnik, kunên pozan / difinan / bêvilan / kepiyan
kunebace pixêrîk, pace, kuna sobeyan, kuna li ban dûkêl tê re derdikeve derî xanî
kunebebû kund, bum, pepûk
kungî bn kotan
kunîle kunik, kunên hûr(ik)
kunîledar kunkunîk, kunkunîşk, tiştê pirr kunik / kunên hûr lê hene
kunkere kunkerk, alava kunkirinê; birxû
kunkiraw kunkirî, qulkirî
kuntîle kuntîle, leqem, tunel
kunzeyn delodîn, tirredîn, peledîn, netemam, aqilsivik
kur kurr, law, pis, xort, gede, sebî, kurrik, lawik. dijw. keç, dot, qîz, kiç
kurane kurrane, lawane, xortane, gedane, sebiyane, mîna kurran / lawan / gedeyan / sebiyan
kurd kurd
kurdane kurdane, mîna kurdan
kurdayetî kurdayetî, kurdîtî, kurdînî, hesta neteweperweriya kurdî / kurdistanî, tevgera neteweyî ya kurdan
kurdewan bn kurdşinas
kurdewarî kurdewarî, jiyana (mîna ya) kurdan
kurdhez kurdhez, kurdvîn, kesa/ê ji kurdan hez dike
Kurdistan Kurdistan, welatê kurdan, deverên (pirraniya) nişteciyên wan kurd
kurdistanî kurdistanî, kesa/ê yan tişta/ê ji Kurdistanê; kurd û gelên dî yên li Kurdistanê dijîn; welatiyên Kurdistanê; kurd
kurdî kurdî: 1) zimanê kurdî 2) tiştê ser bi kurdan ve
kurdîaxêw kurdîaxiv, kurdîpeyiv: 1) kesa/ê bi kurdî diaxive / dipeyive yan dizane biaxive / bipeyive 2) kesa/ê zimanê wê / wî kurdî ye
kurdîzan 1) kurdîzan, kesa/ê zimanê kurdî dizane 2) kurdînas, kesa/ê pispora/ê zimanê kurdî ye
kurdîzanî 1) kurdîzanî, zanîna zimanê kurdî 2) kurdînasî, pisporiya li ser zimanê kurdî
kurdîziman kurdîziman: 1) kesa/ê zimanê wê / wî kurdî ye 2) tişta bi zimanê kurdî ye
kurdînî bn kurdayetî
kurdkuje navê cûnek xurmeya / qespên bêxêr / nexweş e
kurdperwer kurdperwer, kesa/ê dilsoza/ê doza kurdan e
kurdşinas kurdnas, kurdevan, kurdolog, kesa/ê lêkolînan li ser (jiyana) kurdan dike, kesa/ê li ser (jiyana) kurdan pispor e
kurdşinasî kurdnasî, kurdevanî, kurdolojî, karê lêkolînan li ser (jiyana) kurdan
kurdziman bn kurdîziman
kurgel xort, kurrgel, komek kurran / lawan
kure kurro! lawo! (bangkirina li kurran / lawan)
kurek nîvek, nav(a tiştekî), navik, navend
kureza kurreza, lawza, zaroyên kurrê kesekî, nevî
kurezaza kurrezaza, lawzaza, zaroyên zaroyên kurrê kesekî, nevîçirrk
kurêtî 1) kurrtî, kurrîtî, xortanî, xortî, lawanî, lawtî 2) tolazî, tûletî 3) kurrgerrî, karê keç dibin pey kurran
kurk kurk, cilek e ji hiriya / pûrtê hin heywanan têt çêkirin
kurk bn ciwanû
kurkandin kinkinîn, bi kinkinkî girîn / nalîn
kurke, kurkekurk kin, kinekin, kinkin, giriyê / nalîna kinkinkî
kurkure kolare, qereqûş, xertel, qertel, qertal, navê firrindeyekî ye (zool. Milvus)
kurnûş tewîn, çemîn
~ birdin / kêşan (bejna xwe li ber kesekî / tiştekî) tewandin / çemandin
kursî kursî, rûniştek, cihê liserrûniştinê; kursî, text, cihê rûniştina mîr / serok
kurt kurt, kin, qut, gurc. dijw. dirêj
~ û kirmancî kurt û kurmancî, rasterast, bêyî dirêjkirin, bi sadeyî
kurtan kurtan, palik, hawid
kurtandirû kurtançêker, kurtandirû, kesa/ê kurtanan didirû
kurtbir kurtbirr, kurt û kurmancî, bi kurtî
kurtbirî kurtbirrî
kurtbîn kurtbîn: 1) ya / yê ku çavên wê / wî tiştên li dûr (baş) nabînin 2) ya / yê ku (baş) li encamên karekî nikare binirxîne. dijw. dûrbîn
kurtbînî kurtbînî
kurte kurte, kurtebêje
kurtebala bejnkurt; bejnbost
kurtebine kurtik, kinik, qutik, hûrik, hûrkok, qutok
kurtek qutik, êlek
kurtim qut (zelam: quto; jin: qutê), kinik, kurtik, bejnbost, kurt û qelew
kurtî kurtî, kinî, qutî, gurcî
kurtîle kurtik, kinik, qutik, kurtok, pirr kurt / kin / qut
kurtîle- kurtike-: kurtîleçîrok kurtikeçîrok, çîrrokên pirr kurt
kuşinde kujer, kujende, bikuj (tiştê dikare bibe sedema kuştinê wek jehr)
kuştar kuştar, kujî, karê kuştinê
kuştbendan komkujî, kuştina gelekan bi carekê
kuşte I kuştî, mirandî, birhandî, telaftî, telifandî, qetlkirî
kuşte II gêç, cis, ces
kuştera rende, planya
kuştin kuştin, mirandin, telaftin, telifandin, birhandin, qetl kirin
kut pirt, pert, qet, ker, parçe, parî, pirtik
kutal pertal, kerkon, qerpal, eşya
kutan 1) qutan, kutan: a) lê dan, lê xistin b) hûr kirin, hûr-hûr kirin c) derzî lê dan, şirînqe kirin 2) (~ be zewî da) avêtin erdê, li erdê dan
kut-kut kut-kut! (bangkirina li seyan / kûçikan e: "were vir")
kutûmit tam, tam wa, eynî
kutûpir tavilê, di cî de, bi lez
kuwa, kuwanê ka, kanê, li kû ye
kuwang, kuwanû kuçk, cihê li derve agir lê hatiye hilkirin; argû, cihê li hindirr agir lê têt hilkirin
kuz quz, virçik, zî, zîlik, poz (endama cinsî ya mêyan)
kuzan kuzirîn, kuzîn, suşîn, şewitîn, sotin, kuziryan
kuzandin, kuzandinewe kuzirandin, kuzandin, sujandin, şewitandin, sotin
kuzanewe bn kuzan
kû çawan, kusan, çilo, çawa, kusa, bi çi awayî bn çon
kûçe kuçe, kolan, cadde, şeqam, şarih, rêyên nav bajar yan gund (t yên çîmento- yan kevirkirî)
kûkele kulind, kundir
kûkû kûkû, dengê pepûkan
kûkûkere pepûk, kund, bum, kûkûk
kûnî 1) qûnde, qûnder 2) bêkulek, newêrek, newêrok, bizdok
kûp kûp, amanek e çay / qawe / av pê tê vexwarin
kûpe kûp, kûpe, tas, tirar (amanek e)
kûpele kûpik, tirarok, tasik, kûpê biçûk
kûr kûr [k-ya nerm], nêriyê xort ku êdî ne gîsk e lê hê nebûye nêriyê temam (Ji yên mê re bi kurmancî "tiştûr / tiştîr / teştîr / tuştîr" û bi soranî "tiştîr / çiştîr" tê gotin.)
kûr çemiyayî, tewiyayî; xwar, xwehr, xêl; badok; qoz, xûz, qilûz, kûz; rizde, nişîviyê asê
~ bûnewe girrêl bûn, gindirrîn
kûre agirdank, ciyê agir: argûn, di mal ve ciyê agir tê de tê hilkirin; kuçik, li derî xanî ciyê agir lê tê hilkirin
kûreperxane bn kûre
kûrexane bn kûre
kûz ker, parçe, pirt, par (t ji hin fêkiyan mîna sêv / pirteqal)
kw... bn kiw...
[biguherîne] Ferhenga soranî - kurmancî
[biguherîne] Daner: Husein Muhammed
|
Aa | Bb | Cc | Çç | Dd | Ee | Êê | Ff | Gg | Hh | Ii | Îî | Jj | Kk | Ll | Mm | Nn | Oo | Pp | Qq |Rr | Ss | Şş | Tt | Uu | Ûû | Vv | Ww | Xx | Yy | Zz |
