Wiktionary:sor-kurk
Ji Wiktionary
Tabloya Naverokê |
[biguherîne] Ferhenga soranî - kurmancî
[biguherîne] Daner: Husein Muhammed
|
[[Wiktionary: -kura|Aa]] | Bb | Cc | Çç | Dd | Ee | Êê | Ff | Gg | Hh | Ii | Îî | Jj | Kk | Ll | Mm | Nn | Oo | Pp | Qq |Rr | Ss | Şş | Tt | Uu | Ûû | Vv | Ww | Xx | Yy | Zz |
[biguherîne] K k
ka ka, giyayê hişkkirî
kaban kabanî, kevanî, jin, jina bermalî
Kabe Kabe, Ke'be, kevirê reş yê Mekehê yê ku hecî li dor dizivirin
kabîne kabîne, hukumet, civata wezîran
kabra camêr, zelam, mêr, mêrik, peya, kabra
kaç (dar) kaj; qaç
kaçax bn gamêş
kad kad, qad, meydan, gorrepan, com, gom, zom
kadan kadîn, xaniyê ka tê ve têt parastin
kaf navê tîpa "k" di alfabeya kurdî-erebî de
kafar bn nawçe
kafir kafir, gawir, bêîman, bêdîn, kesa/ê baweriya wê bi dînî (t bi îslamê) û Xwedê nîne; zalim, stemkar; bêwijdan
kafirman bn giwêzan
kahû xes, giyayek e selete jê tê çêkirin
kaj bn kaç
kajaw kajav, cûnek e ji tiriyê reş
kajelax kulox, ser
kajele bn kajelax
kajer bn katjimêr
kajere bn kajelax
kak kek, kak, birayê mezin; kek, hêja, birêz, berkeftî, ezîz, bihagiran
kake keko (forma bangkirinê ji peyva kak)
kakelê kako (forma şirînkirinê ji peyva kak)
kakeyî kakeyî: 1) endama/ê hozek kurd ya t li Başûrê Kurdistanê dijî 2) endama/ê rêbazek dînî (terîqeketê) ya t li Başûrê Kurdistanê peyda dibe
kakil 1) kakil, nava tiştekî ya giring 2) pirtik, parçe; pate, paçe
kakîbekakî (erdê) beyar / hişk
kako gidîş, koma kayê
kal kal, pîr, salmend, dijw. qenc, xort, ciwan
kal I 1) kerrik, kojik, şînik, xang, (fêkiyên / keskeyên) negihiştî 2) xav, nekelî, nekelandî 3) rengê jêçûyî; kej, rengê vebûyî, rengê ne tarî
~ kirç kerrik, kojik, şînik, xang, (fêkiyên / keskeyên) negihiştî
kal II bn kiştûkal
kala pertal, perrok, cil, libas
kalakut bn gelakutk
kalan kevlan, şûrdank, kaloxk, alava şûr tê de têt danîn dema mirov wî bi xwe re tîne û dibe daku ziyanan negihîne mirov yan daku pîs nebe
kalat talan, şelandin
kale pêlav, sol
kalek gundor, petêx, talik, kalik
kalemiste lîstikek e kesek herdu destên xwe û tiştikekî dibe pişt xwe û paşî herdu destan miçandî tîne û ji yê dî dipirse ka ew tişt di kîjan destî de ye
kalî kalî, pîrî, dijw. gencî, xortî, ciwanî
kalî navdêr e ji rengdêra kal I
kalîn bn helkalîn
kalyar cûnek xiyaran e
kam I kîj, kîjan, kîşk; kî; çi
kam II daxwaz, hêvî, xwestek, hez, bêrî, hesret
kamar dorber, tixûb
kamax ran, rehn, qalçe, derqûn
kame bn kam
kameran bextiyar, bextxweş, kameran, dilşa, dilşad; serkeftî
kameranî bextiyarî, bextxweşî, kameranî, dilşayî, dilşadî; serkeftinî
kameta ka, kanî, kanê, li kû ye, li kû ve ye
kamil kamil, temam, bêkêmasî; gihiştî
kamp kamp, war, wargeh
<?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /><st1:State><st1:place>kan</st1:place></st1:State> <st1:State><st1:place>kan</st1:place></st1:State>, kehn, kanî, kehnî, serekanî, ciyê tiştek lê çêdibe / dizê yan jê tê
-<st1:State><st1:place>kan</st1:place></st1:State> -yan: mamostekan wut mamosteyan got
kanaw kanav, ava binerdî
kanga bin, kûratî, kûrahî
-kanim -yên min: birakanim birayên min
-kanit -yên te: birakanit birayên te
kaniyedirozine kaniya havînan hişk dibe
kanî kanî, kehnî, ciyê av jê dizê, cihê av lê ji bin erdê hildibilqe
-kanî -yên: mamostekanî kurdî mamosteyên kurdî; -yên wê / wî: mamostekanî mamosteyên wê / wî
kanîaw kanîav, kehnîav, ava kaniyan / kehniyan
kanîberdîne kanîkevir, (ciyê) ava (lê) ji nav keviran derdikeve
kanîle kanîk, kehnîk, kaniyên / kehniyên biçûk
-kanman -yên me: hawrêkanman hevalên me
-kantan -yên we: hawrêkantan hevalên we
-kanyan -yên wan: hawrêkanyan hevalên wan
kanûn kanûn: ~î yekem kanûna yekê, berfanbar, meha 12 ji salnameya romî; ~î duwem kanûna duyê, rêbendan, meha 1 ji salnameya romî
kanza kanza, maden, metal
kanzayî kanzayî, madenî, metalîk
kapol kulox, ser
kar I kar, şol, îş, şuxl, sin'et; ked; mijûlî; pîşe: Ewan çi kar in? Ew mijûlî çi ne? Pîşeya wan çi ye?; karûbar; bandor, tesîr, karîgerî. Biwêj: Kar le kar tiraza Mesele ji dest derket
kar II kar, karik, kehr, kehrik, bizina hê mezin nebûye
-kar -kar, ya karê wê / yê karê wî tiştek e; -ker, ya / yê tiştekî dike
kara kara, bibandor, tesîrker, giring, fer, karîger
karame jêhatî, bişiyan, karzan
karask karxezal, xezalên hê mezin nebûne
karaşna şareza, karnas, pispor, kesa/ê karekî baş dizane / dinase
karaşnayî şarezatî, karnasî, pisporî
karbedest karbidest, rayedar, desthilatdar, kesên kar (t yên fermî / resmî) di bin fermana / rêveberiya wan de ne
karbedestî karbidestî, rayedarî, desthilatdarî
karbir karbirr, tişta dawiyê li karekî tîne
karbira hevkar, kesên li gel hev karekî dikin
karbirayetî hevkarî, kirina karekî li gel hev
karbîn pispor, şareza, zanaya/ê karekî
kardanewe bertek, bersiv, reaksiyon
kardîtû kardîtî, karkirî, şareza
kareba 1) kareba, kehreba, elektrîk, ceyran 2) zîqok, zîqzîqok, hin pirtikên gewerî yên biriqin in bi cilên <st1:City><st1:place>jinan</st1:place></st1:City> / keçan ve tên zeliqandin daku xweşik bin
kareker xidam, xizmetkara jin / keç
karesat bela, karesat, bextreşî
karez coya binerdî, kanala binerdî, ava di bin erdê re diherrike
karezaw karezav, ava di bin erdê re wek coyan / kanalan diherrike
karezken karezçêker, kesa/ê karê çêkirina coyên binerdî baş dizane
karg kivark, hacîlok, kuvark
karge karge, kargeh, cihê kar lê têt kirin
karger sedem, binas, sebeb, ho, faktor
kargêr kargêrr, serkêşa/ê yan birêvebera/ê karekî, kesa/ê serkêşiya karkeran dike
kargêrî kargêrrî, birêveberî, serkêşî
karguzar bikêr, bikêrhatî; xizmetkar, destsivik, kesa/ê dixwaze xizmetan bike
karguzarî kêr, bikêrhatin, bikêrî; xizmet, xizmetkarî
karhatû kêrhatî, bikêr, bikêrhatî
karî (êş / nesaxî ya) kujek, ya dikuje yan dikare bikuje
-karî -karî, kirina karekî: tawankar tawankar, kesa/ê tawanan / xirabiyan dike
karîger bibandor, karîger, tesîrker, efektîf
karîgerî, karîgerêtî bandor, tesîr, karîgerî, karîgertî, efekt
karîte karîte, darê dirêj û qayim yê banên xanî xwe lê digirin
karjole karik, kehrik, kara / kehra sava / nûçêbûyî
karkenar karkinar, zanenşîn, teqawid
karkenarî karkinarî, zanenşînî, teqawidî
karker karker, şolker, îşker, şuxlker, kesa/ê kar / şol / îş / şuxl dike
karkirde şareza, pispor, karzan, karkirde
karname karname, nameya / plana birêvebirina kar; karname, belgenameya ku kesekî filan kar li bêvan demê kiriye daku kesa/ê kar kiriye vê belgenameyê di pêşerojê de wek nîşaneya pisporiya / şarezatiya xwe bi kar bîne
karnas bn karzan
karniyar karxwaz, karniyar, kesa/ê daxwaz dike ku bikeve ser karekî
karniyarname karniyarname, karxwazname, nameya / forma têt dagirtin dema daxwaza ketina ser karekî têt kirin
kart, karte I karte, name, belgename, kaxez
karte II dirûna cara duyem, berhemrakirina cara duyem ji heman zeviyê
karsaz 1) karsaz, kesa/ê yan şirketa tiştan çêdike 2) çêker, kesa/ê tiştekî çêdike / karekî dike
karûbar karûbar, kar, kar û tiştên dî yên pê re
karûfirman bn karûbar
karûs waz, şiroveya dînî
karwan karwan, kerwan, koma mirovan / dewaran ya bi hev re dimeşe
karwançî karwançî, berpirsa/ê karwanekî
karwanî karwanî, endama/ê karwanekî, ya / yê li gel karwanekî
karwanker gerrestêr, planet
karwankuj stêra spêdeyê, karwankuj
karwanqiran bn karwankuj
karxane karxane, kargeh, cihê kar lê têt kirin; fabrîqe
karzan karzan, pispor, şareza, kesa/ê karekî (baş) dizane
karzanî karzanî, pisporî, şarezayî
kas gêj, bêhay; mat, ecêbgirtî, matmayî; mismid, ya / yê guhên wê / wî ji ber dengek bilind kêlîkekê tiştekî nabîzin
kase kase; kûp; tirar; şûşe, cam
kasib bazirgan, ticar, tacir; dikandar
kasibî bazirganî, ticaret; dikandarî
kasî gêjî, bêhayî; matî, ecêbgirtinî, matmanî; mismidî
kasp bazar, bazirganî, ticaret
kastî kêmasî, kêmûkasî
kaş cot, kêlan, çandin
kaşane koşk, koçk, seray, qesr, xaniyên mezin û bihagiran
kaşe kaşe, tiştê mirov li ser / têde rûdine û xwe li ser berfê dixwişînin
kaşî kaş, libin, blok
kaşka bn keşke
kat dem, wext, çax, zeman
katewkat carinan, car car, geh geh
katê dema, gava, hingê ku, (wê) dema ku, (wê) gava ku, wexta ku
katî demkî, navdem, berdem, rabor, neberdewam, neherherî, nemayinde
katjimêr demjimêrk, saet
katpêw dempîvk, alava pêpîvana / pêdiyarkirina demê
kaw kerb, kîn, nefret
kawêj cûn, cûtin
kawil kavil, wêran, xopan, xerabe
kawir kavirr, mihên di navbera temenê 3 û 6 mehî de
kawiş sosret, ecêb, seyr, neasayî, nesiriştî, nexwezayî
kawîr navê giyayekî ye
kawlî bn qereç
kaxez perr, kaxez, kaxiz, pel; name
kaxezdar kaxezdar, kesa/ê karê wê /wî (t li daîreyên hikûmî) tomarkirina kaxezan e
kaye 1) com, gom, meydan, sahe, gorrepan 2) dor ("Dora min e, ne ya te lew ez dê pêşî bikim paşî tu.") 3) rişte, biwar, şax (yê zanistê)
<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p> </o:p>
<o:p> </o:p>
<o:p> </o:p>
<o:p> </o:p>
<o:p> </o:p>
<o:p> </o:p>
ke I ku; dema (ku), gava (ku), wexta (ku); madem, pa madem: Ke wa ye, bo nayê? Madem wa ye, çima nayê?; daku, da: Hatim ke bitbînim Hatim daku te bibînim; ger, <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" /><st1:City><st1:place>eger</st1:place></st1:City>, heke, heger, heker, heko: Ne nazanî melê <st1:City><st1:place>Eger</st1:place></st1:City> nizanî nebêje
ke: II dî ke / dîke ya / yê / yên dî / din
-ke paşbendika diyariya (# nediyariya) yekjimar e (Di kurmancî de bi pirranî nayê wergerandin: Pencereke sor e Pencere sor e. Bi inglîzî li şûna wê pêşpeyvika "the" cî digire: The window is red. Carinan di kurmancî de pêşpeyvika "ya / yê" li şûnê tê bikaranîn: Nawî jinî aşewaneke Zehra bû Navê jina yê aşvan Zehra bû.)
-ke- -k- (rayê dema niho ji lêkera "kirdin = kirin": [Min d]ekem, [to d]ekeyt, [ew d]eka[t], [ême d]ekeyn, êwe [d]eken, ewan [d]eken
kebab kebab, pirtên goşt yên bi şifşeyan ve li ser yan ber agir tên biraştin
kebar xumamiya / tarîgewrikiya spêdeyan; dawayên (bi li meha rojîgirtinê remezanê) berspêdeyan ji mizgeftê bi bangek bilind tên xwendin
kebat cûnek lîmonan e
keç (serê) şorr / berjêr
keçe (heywanên / lawirên) şaxbadok, şaxçemiyayî
keçel keçel, hewês [h wek heft]
keçelî keçelî, hewêsî, keçeltî
keçeşax bn keçe
keçî lê; tevî ku, herçend e
kede bn namo
kef I kef (ya sabûnê / pêlên deryayê); bilq (ya şorbê); gilîz (yê ji devî)
~ çandin gilîz (ji devî) hatin
kef II lêb, lêhb, hîle, xap, xîf
~ bûn (xwe) xîfandin, hîleyan xwe jê xilas kirin
~ lê dan (jê) xîfandin, lêb lê kirin, xapandin, bi fêl û hîleyan jê standin
kefalet kefalet, gerew; garantî, misogerî
kefaret filitîn, xilasî, azadî, silametî
~ bûn (ji belayekê / nexweşiyekê) filitîn, xilas bûn
kefaw kefav, ava kefdar
kefîl kefîl, gerewdêr; garantor, misogerker
kefûkol bilq, kefa bi ser tiştekî dikele dikeve
kehlan (hespên) kihêl / kehêl [h wek 7]
kej tat, teht, helan; zinar; rizde; gir
kejawe şixre, darqetkên / darbestên wek baran li hespan / hêstiran tên barkirin
kejel bn keçel
kejmal kom, gurûb, deste
kel I ker, pirt, par, parçe, qet
kel II gupik, gupîtk, lûtke, cihê herî bilind (yê çiya / darê û hwd)
kel III hût, rût, hilû, keçel
kel nêr (t heywanên mezin)
~ girtin telew bûn, nêr xwestin, (hin lawirên mê dema dixwazin yên nêr li gel wan di nav têkiliya leşî de bin)
kela varê, avarê, dûrî rê / navendê, dûr
kelafe bn kilaf
kelak kelex, term, leşê mirî
kelam kelam, kilam, nivîsên pîroz yên hin mezheban (t. kakeyiyan): we kelam bi kelam, bi sond, sond dixwim ku...
kelan serek, serok, mezin
kelanter bn kelan
kelar 1) gidîş, koma giyayê dirûyî û li ser hev civandî 2) navê bajarokekî ye li Başûrê Kurdistanê
kelare kum, kulav, şewqe, şepqe
kelaş bn kilaş
kelb gumtil, gumtilk, komik
kelbe kêlbe, kelbe, didanên tûj, didanên dirrinde (wek yên seyan < kelb (A) = se, kûç)
kele kulox, kele, ser; ser-, sere-: kelepaçe serûpêk (xwarinek e ji ser û piyên heywanan tê çêkirin), keleberaz înato, serhişk, sereberaz, kelegurpe seregamêş, sermezin
kele- nêre-: kelejin nêrejin, jina wek mêran, keleşêr dîk, dîkilê, mirîşkê nêr
-kele, -kele -ve (paşpirtikek e bo diyarkirina hin rengên dişibin rengekî lê ne tam ew reng in): sûrkele sorve, rengek nêzîkî sor lê ne tam sor
keleget bejndirêj, dirêj
kelek I 1) kelek, darên bi hev re girêdayî yên pê mirov di ser avê re derbas dibin 2) kom 3) gidîş, koma giyayê li hev civandî
~e kirdin kom kirin, danîn ser hev, kirin gidîş
kelek II lêb, fêl, hîle, xap, fen, lêhb
kelekbaz lêbo, hîlebaz, xapînok, hîleker
kelekçî I kelekvan, kesa/ê rêveberiya kelekekê dike
kelekçî bn kelekbaz
kelekuç perasû, parsû
kelela seqet, bêdest yan bêpî, birîndar, kirêtkirî
kelem kelemî, kelem
kelepçe kelemçe, kelepçe
keleper şeq, tîk, tiştê ji hin deran ji hev vebûye û kunek dirêj ketiyê
kelepûr kelepûr, mîras, bermayî, torre, çande
kelepûrî kelepûrî, mîrasî, mermayî, torreyî, çandeyî
kelerm bn kelem
keles bizîng, werîs
keleşeq serhişk, înato, biînat
keleşêr dîk, dîkil, mirîşkê nêr
keletezên tikîtezî, cipîcemidî, sirrûsar, pirr tezî / cemidî / sar
kelewê giyayek borr û strîtûj e
kelêj bn deselat
kelên 1) şeq, tîk 2) meydan, qad
kelk sûd, sûde, mifa, feyde, kelk, kar, qezenc, qazanc
kelle bn kele
kelos kesa/ê didanên wê / wî yên pêşiyê ketine
keltûr çande, torre, kultûr
kelûkom bêserûber
kelûpel kerûper, pirtûmirt, hûrûmûr
kelûrî cûnek stiranên gelêrî yên kurdî ye
kelwaz sirrûseqem, sirrûsarma
kelxane kelxane, dikana çek-/ tivengçêkeran
kem kêm, hindik, piçek
~ keme piço-piço, kêm-kêm, hindik-hindik
kemal kemal, kamil, tam, temam, bêkêmasî, têrûtijî
keman keman, alavek jendar ya muzîkê ye
kemançe kemançe, viyolîn, alavek jendar ya muzîkê ye
kemançejen kemançejen, viyolînîst, kesa/ê li kemançeyê dide
kemax bn simt
kemayesî kêmayesî, kêm yan biçûk hesibandin
kemayetî kêmayetî, mînorîte, kêmanî
kemayî bn kemî
kembîr kêmbîr, kesa/ê tişt baş namînin li bîrê, kesa/ê bi asanî tiştan ji bîr dike
kemçîkildane venehewayî, bêsebr, balkurt, dw. baldirêj, bisebr
kemdest destkurt, hejar, feqîr, belengaz, perîşan
kemdû kêmbêj, kesa/ê kêm suhbetê dike
keme rex, kinar, qirax, tenişt, serlêvî, sersinorî
kemekêk piçekê, kêmekê, hinekî
kemer kemer, navteng, newq
~î zewî kemera zemînê, ekwator
kemebend kemerbend, kemerek pan e
kemerbest, kemerbeste 1) parastî, neşkê, îmmûn 2) camêr, qenc
kemerbestî îmmûnîte, parastinî
kemerçîn çarşev, mêzer
kemerdar kemerdar, kemerkirî, bikemer
kemereyî kemerî, ekwatoriyal
kemeyî rexî, kinarî, qiraxî, teniştî, serlêv, sersinor
kemêl pîsatiya bi dawa / derqûna mihan ve hişkbûyî
kemêtî bn kemî
kemî kêmî, piçekî, hindikî, kêmayî, hindikahî
kemnaw kêmnas, kesa/ê yan tişta/ê kêm tê nasîn
kemo jîr, zîrek, jêhatî, hişyar
kemokar manîpûleker
kemokarî manîpulasyon
kemoyar jêhatî, dîplomat
kemoyarî jêhatinî, dîplomasî
kemrû şermîn, fedîker, kesa/ê şerm / fedî / fihêt dike
kemsal kêmsal, kêmtemen, jîkêm, kesa/ê ji alî temen / jî / umur ve biçûk (t ya / yê hê nebûye 18-salî)
kemşîr kêmşîr (bizina / miha / çêla û hwd) ya kêm şîrî dide
kemterxem xemsar, sersar, kesa/ê baş pûte bi tiştek giring nake, kesa/ê giringiyê nade tiştek giring
kemterxemî xemsarî, sersarî
kemtiyar kemtiyar, hiyena, lawirek kûvî yê dirrinde ye û dişibe gur û seyan
kemtîn kêmtên, kêmbandor, kêmtesîr
kemûkastî bn kemûkûrî
kemûkurtî bn kemûkûrî
kemûkûrî kêmasî, kêmûkasî, netemamî
ken I ken, kenî
ken II (kiç) keç, qîz; dot
kenar kinar, qirax, lêv, serlêv, rex, alî, hêl, tenişt
kenaraw avdestxaneya / tiwaleta derveyî xanî
kenareyî asoyî, kinarî, horîzontal
kenargir terkemirov, kesa/ê zû-zû nayê nav civatan lê bi tena serê xwe dimîne
kenargirî terkemirovî
kend kend, çal, xendek, newal, nihal
~ û kosp kend û kosp, astengî, dijwarî
kendal kendal, cihê av yan ax tê de datêt
kendaw kendav, xelîc, cihê ava deryayekê lê dike navber du bejayiyan (Agadarî: Ger av li van bejayiyan bisekine, jê re 'kendav' (ing. 'gulf') tê gotin. Ger di wê navbeyna du bejayiyan re bibore û dîsan bigihe ser avek berfire, jê re 'tengav' (ing. 'straits') tê gotin
kendek xendek, kendek, kend
kendekar kolîner, kolînkar, kesa/ê dikole
kendelan kend, şeq, kun, tîk, çal
kendesme bn kenesme
kendin kolîn, kêlîn
kene bn kine
keneft hewce, lazim, neçar, mecbûr, pêdivî, pêwîst
keneftî hewcetî, lazimî, neçarî, mecbûrî, pêdivîtî, pêwîstî
kenesme navê teyrikekî ye
kenêr, kenêre navê giyayekî ye
kenişt, kenişte kinîşte, perestgeha / pîrozgeha cihûyan (hevberî mizgefta misilmanan û dêra fileyan)
kenî bn ken II
kenîçe navê teyrikekî ye
kenîlê 1) keçik, qîzik, keça / qîza biçûk 2) zerî, canik, bernavê rêzgirtinê bo keçan (li şûna 'camêr' bo zelaman û 'xanim' bo jinan)
kenîse bn kilêse
kenîşk bn ken II
kentor kentor [di kurmancî de k-ya nerm wek 'kêm'], dolaba cilan
kenzek 1) yar, hevala keç, destgirtî 2) xidam, bermalî, keçika karûbarên navmalî yên malbatek biyanî dike
kepçe bn eskiwê
kepek sivî. bn sos
kepenek kepen, kepene, kepenek, qapûtek / saqoyek / çakêtek dirêj e (t şivan şivan bi ser milê xwe de dikin)
kepir bn kepr
kepiran bn kepran
kepke bn lûtke
kepr kepir, banek e ji çeq û çilû ye ku li ser çar stûnan yan jî du stûnan û aliyek dîwarê xanî hatiye danîn û daku hîn û sîber be û bo lêrûniştina yan lênivistina heyamên germ e
kepran kepiran, heyama / demsala mirov li bin kepiran dijî / dinive
keproke kepirk, kepirok, kepirên biçûk
kepû 1) (limoz) lixav 2) (lût) kepî, poz, difin, bêvil
ker 1) ker, guhdirêjk (lawirek e) 2) ker, kerçove, bêaqil
ker I kerr, kesa/ê (ti tiştî) nabîze, kesa/ê guh lê (li ti) nabe
ker II qerrisî, (pirr) tezî / cemidî / sar
-ker -ker (paşbendikek e bo diyarkirina ya / yê dike): niwêjker nivêjker
keranbawkgaw kerbav, kerbab, keça / kûrrê keran (dijûn)
kerane kerane, mîna keran / bêaqilan
kerbeş kerbeşk, kelbeşk, giyayek bistrî ye (t ker jê hez dikin)
kerdir kerdirr, navê giyayekî ye dişibe garis
kere nîvişk, rûn
kerecî <st1:City><st1:place>belem</st1:place></st1:City>, keştîk, keştiyên biçûk, amraza raguhezandinê ya seravî
keredêz mejîreş, kesa/ê ti tişt naçe mejî / serî yan tê nagihe yan fêr nabe
kerekêwî kerekûvî, zebra
kerekî kerî: barêkî kerekî barek kerî
kerekontê (bi temamî) kerr
kereniso bêxem, sersar, xemsar, kesa/ê t tişt bo ne xem e
kerentû şalok, alava giyadirûnê
kerese kerese, materyal
kereste bn kerese
keret car, gav, dem, bîsk, kêlîk
keretî carcarî, carinan, carcar
kerewale 1) jêhatî û dilsaf 2) navê teyrikekî ye
kerewz kerefs, bexdenoz, meydenoz, navê giyayek xwerbar e
kerêtî kerî, kertî, kerînî, kerîtî
kergez xertel, sîsalk, sêmirr, dalereşk, kergezk
kerheng kerhing, hingên (ango mêşên hingivî / hingivînî yên) dixebitin
kerî kerrî, nebûna hinêra bîstinê / guhlêbûnê
kerke nîvgirav, bn nîmçedorge
kerkuj kerkujk, jale (giyayek e. ing. orleander)
keroke kerok, kerkok, bêaqilok, peledîn
kerpese xemegurî, margîsok, marik, marok
kerpiyaw kermêr, mêreker, mirovê mîna keran
kerseg kerse, mirovê mîna keran û seyan
kerû pijûk; kûfîk
~ hêlhênan pijûkîn, pijûkê girtin, bûn pijûkî; kûfikîn, kûfîkê girtin, bûn kûfîkî
kerûwawî pijûkî; kûfîkî
kerûbar kerûbar, karwanê keran
ker-û-xolemêş kêrhatî, lihevhatî, mîna ker û mêşan li hev
kersek bn gilimtik
kert ker, pirt, [k-ya nerm wek kêm], pişk, par, parçe, pirtik
~ bûn ker bûn, kerîn, hatin kerkirin
~ kirdin ker kirin, kerandin
kerte 1) kîte, kite, kit, pirtikên peyvan. Nimûne: peyva "azadî" sê-kîteyî ye: a-za-dî 2) piç, piçek
kertî kerî, pirtî, pişkî, parî, parçeyî
kertkiraw kerkirî, bn kert
kertûpert kerûper, pirtûmirt, kitûmat, hûrûmûr, bn kert
kerwêşk kerguhk, kîroş, kêvrûşk, xirrnîfk, xirnaq
kerwêşke çirisok, biriqok, teyisok, birqdar
kerx bn sinor
kes 1) kes, mirov, şexs 2) (kesûkar) kesûkar, xizm, lêzim, mrov, eqrebe
kesane kesane, prîvat, şexsî, kesî
kesîre qerrisî, qefilî, cemidî, tezî, teziyayî
kesk (rengê) kesk, bn sewz
keskî keskî, ji rengê kesk, bn sewzî
keskûn tîj, xwarina tama wê bihêz
keskûsor keskûsor, keskûala, bûka baranê, bn pelkezêrîne
kesnedar kesnedar, împersonal
kesnedîw nedîtî, kesê-nedîtî, berê-nedîtî
kestek guloka berfê / befrê, goga / hola / topa / tepika ji berê çêkirî
keş I seqa, avûhewa, siqa, rewşa tevayî ya avûhewa
keş II bn keşûfiş
keşakeş derd, kul, keder, keser, eger, elem, êş, jan
keşe werz, demsal; car, dem, gav, kêlîk, bîsk
keşeng kincirr, perritî, dirryayî, çirryayî
keşîde bn keşye
keşîş keşîş (di filetiyê de hevberê "feqe" yê misilmanan)
keşk keşk, mastê / şîrê / penîrê hişkkirî
keşke xwezî, xwezîka, xweziya, xozî, hêvî dikim ku..., baştir e / bû ger...
Keşkelan (stêrgela / koma stêran ya) Kakêşan, Rêya Kadizan
~î felek ber perrên esmanan, cihê pirr bilind, ciyê mirov nikare bi asanî bigihiyê
keşmekeşm qerebalix, heytûhot, geremol
keştiyewan bn keştîwan
keştî keştî, gemî, sefîne, baxîre, vapor
keştîgel keştîgel, koma keştiyan, fîlo, donenme
keştîwan keştîvan, keştîgêrr, kesa/ê karê meşandina keştiyekê dike
keştîwanî keştîvanî, keştîgêrrî
keşûfiş pesno, metho, xwemezinker
keşxe keşxe, xweşik, delal, spehî, bedew, ciwan
keşye keşye, şaşik, cemedanî, dersok (t ya zer ya hecî dikin zerê xwe)
keşzan seqanas, hewanas, kesa/ê bi zanista hewa û seqayê mijûl; seqadêr, hewadêr, kesa/ê di navgînek ragihandinê de (televizyon yan radyo) rewşa seqayê radigihîne
keşzanî seqanasî, hewanasî
ket bermayiyên ar / ard dema tê patin
ketan kitan, ketan, qumaşek e; kitan, caw, ketan
ketane kitane, ketane, cûnek stranên gelêrî yên kurdî ne
ketanî kitanî, ketanî, cûnek behîvan / bahîvan e
ketan-û-kewan kule, ketan-û-kevan. bn kule II
kete gir, milpan, mezin, girs, debdebe, gembolan
ketik bn ketk
ketin lêb, xap, lêhb, hîle, fêl, fen, xapandin
ketîre gezo, ava / dewê daran
ketk kitik / ketik [k-ya nerm], hejîrên hişkkirî
ketn bn ketin
ketû alavek e bo kolîna coyan / cokan / kanalan
kew I kew, firrindeyê neteweyî yê kurdan
kew II kew, saxkirina birînan
~ kirdin kewandin, kew kirin
kew III moxel, bêjing, alavek e bo bijartina t birinc yan ar ji qirşikên pîs
kew IV (şîn) şîn, rengê şîn
-kew- -kev- (rayê dema nihoyî ji lêkera "kewtin = ketin / keftin")
kewa eba, hin cûn cilên dirêj
kewale kavil, xopan, xerabe, wêran
kewan I kevan, kivan (tîr û kevan)
kewan II (qareman) pelewan, mêrxas, çeleng, fêris, qehreman, egîd, gernas
kewane I 1) (le nûsîn da) kevanek, ev nîşandeka nivîsînê: (...) 2) kevane, banê ji alî binî ve mîna kevanê
kewane II (pêlaw) kele, cûnek pêlavên / solên ser berfê yên ji rûlên vehûnayî çêkirî ne daku pî di berfê re kûr daneçin
kewankoşe kevanek, ev nîşandeka nivîsînê: (...)
kewbar têjkew, kewên sava / temenbiçûk
kewbaz kewgîr, kesa/ê kewan digire û xwedî dike
kewbazî kewgîrî, nêçîra kewan, xwedîkirina kewan
kewbedar kewlidar, ew heyama salê ya kew bi pirranî li ser daran in
kewçik kefçik, kefçî, kevçik, kevçî, alavek pêxwarinê ye
kewçî bn kewçik
kewdaw kewdav, vedana kewekî li ber kewan daku bên nik kewa vedayî daku bên girtin
kewden mejîreş, kesa/ê ti tiştî fam nake; peledîn, tirredîn, hepletiraş, delodîn, bêhiş
kewe şînî zelal, rengê şînî esmanî
kewer cûnek pîvazterrkan e
kewêl 1) bn kepr 2) bn eşkewt
kewgîr mifsik, heskû, kefçiyek e di çêkirina xwarinê de bo têkvedanê tê bikaranîn
kewirk cûnek hirmiyan e
kewî kedî, kehî, malî, dj. kûvî, kovî
kewj hez, dilbijî, daxwaz, dildarî, azwerî, arezû
kewjîn kewjîn, dil bijîn, xwestin, hez kirin, dil ketin tiştekî
kewl kevl, pîst, çerm, post
kewmar navê cûnek marên rengzelal e
kewn bn kon
kewot kevot, kevotk, navê darekê / terraşekê ye
kewş pêlav, sol, kalik
kewşek navê lîstikekê / yariyekê ye
kewşeken berrika / cihê pêlavan / solan / kalikan
kewşekon navê lîstikekê / yariyekê ye
kewşen bazarr, cihê kirrîn û firotinê; meydan, qad, gorrepan
kewtin ketin, keftin, kevtin
kewtû ketî, keftî, kevtî
key kengî, çi demê, kinga, kingê, çi wextê, çi çaxê
keybanû kabanî, kevanî, xanim, bermalî, jin, hurmet
keyf 1) kêf, keyf, xweşî, şadî, zewq 2) rewş, hal
keyl 1) xemgîr, xemgîn, têrxem, xembar 2) serxweş, mest, sermest
keylan spehî, delal, bedew, şirîn, şeng
keyn: keynûbeyn tiştûmişt: her xerîkî keynûbeyn e Her mijûlî tiştûmiştan e / Her bi hin tiştan ve mijûl e.
keynê bn key
keys delîv, derfet, delîve, keys, şens
Keywan Keywan, Satûrn (planetek e)
kezaxe kezaxe, qusandina / kurrkirina mêwên tirî
&nbs p; ~ kirdin kezaxtin, kezaxe kirin
kezî kezî, pirça / porê hûnandî
kê kî; kê: Kê ye? Kî ye? Bo kê ye? Bo kê ye?
kêç kêç, spih
kêçawî kêçewî, kêçan-girtî
kêl I (berdî ser gorekan) kêl, kevirê li ser gorrê tê vedan û pirrî caran tekstek li ser tê nivîsîn
kêl II (kox) kol, kolik, kox, k