şibîn

Ji Wiktionary

Tabloya Naverokê 1 Kurdî 1.1 Wate 1.2 Herwiha 1.3 Têkildar 1.4 Ji 1.5 Jê

[biguherîne] Kurdî

lêker
navdêr, mê

[biguherîne] Wate

1. mîna tiştekê/î xuya kirin, wek tiştekê bûn:
   Ew naşibe bavê xwe.
   (Ew mîna bavê xwe naxuye. / Ew ne wek babê xwe ye.)
   Saz û gîtar dişibin hev.
   (Saz û gîtar mîna hev dixuyin. / Saz û gîtar hinekî wek hev in.)

[biguherîne] Herwiha

• şiban
• şibhan
• şibhîn
• şibhiyan
• şibhîyan
• şibihan
• şibihîn
• şibihiyan
• şibihyan
• şibiyan
• şibîyan
• şibyan

• şuban
• şubhan
• şubhîn
• şubîn
• şubhiyan
• şubhîyan
• şubihan
• şubihîn
• şubihiyan
• şubihyan
• şubiyan
• şubîyan
• şubyan

[biguherîne] Têkildar

• şibandin

[biguherîne] Ji

şib + -în

[biguherîne] Jê

• şibî
• şibiyayî