şerr

Ji Wiktionary
Here cem: navîgasyon, lêgerîn

Kurdî[biguherîne]

navdêr, nêr

Wate[biguherîne]

  1. li hev dan, li hev xistin (bi dest û piyan yan jî bi dar û beran bo êşandina hev)
  2. ceng, herb, sewaş, bikaranîna çekan anku sîlehan dijî hev
  3. bikaranîna gotinên tûj yan tal dijî hev

Herwiha[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî شر (şerr: xirabî) ji شر (şerre: xirabî kirin), belkî ji sûmerî şirde- ("cinayet, kuştin, tawan") Ji Durxaneya Cellikanî

Şer:herb,pevçûn şerûd: kesên ji şer û pevçûnê hez dikin şerandin:derewandin,li dij derketin şerar:hêgînê şer,ê ku karê şerkirinê baş dizane şerax: kesên çîz û vîzan dikin,nizek şerawe:Xefnêr,sîxûr,şofar şoreş : ihtîlal şor:zêf kirin,qiseyên xirab kirin `şorîden` di farsî de şerkirin an şerîn

Ev hemû nimûne û embazên di kurdî de hêlîlariya bi peyva farsî `şorîden` şerkirin û şoreş kirin,ango îtîlal,ango hikûmetek an patîşahek qelaptin ve nîşanê me dide ku ev ne peyvek ji erebî hatiye wam kirin,berevajî xuya ye û awêne ye ku ev peyv erebî ji kurdî deyn kiriye.

Dijwate[biguherîne]

Bide ber[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Lêker:

Navdêr, mê:

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

pevçûn, lihevdan, lihevxistin


ceng, herb