şerr

Ji Wiktionary

Tabloya Naverokê 1 Kurdî 1.1 Wate 1.2 Herwiha 1.3 Dijwate 1.4 Bide ber 1.5 Bikaranîn 1.6 Jê 1.7 Wergerr

[biguherîne] Kurdî

navdêr, nêr

[biguherîne] Wate

1. li hev dan, li hev xistin (bi dest û piyan yan jî bi dar û beran bo êşandina hev)
2. ceng, herb, sewaş, bikaranîna çekan anku sîlehan dijî hev
3. bikaranîna gotinên tûj yan tal dijî hev

[biguherîne] Herwiha

• şer

[biguherîne] Dijwate

• aştî

[biguherîne] Bide ber

• berxwedan
• serhildan
• şorreş

[biguherîne] Bikaranîn

Lêker:

• bûn şerr
• kirin şerr
• şerr bûn
• şerr kirin

Navdêr, mê:

• şerrbûn
• şerrkirin

[biguherîne] Jê

• şerrane
• şerranê
• şerrenîx
• şerrhez
• şerrhezî
• şerrî
• şerrkar
• şerrkarî
• şerrker
• şerrkirr
• şerrkirrî
• şerrnas
• şerrnasî
• şerrok
• şerroke
• şerrperest
• şerrperestî
• şerrvan
• şerrvanî
• şerryar
• şerryarî
• şerrzan
• şerrzanî

[biguherîne] Wergerr

pevçûn, lihevdan, lihevxistin

fînî: tappelu inglîzî: fight, physical confrontation

tirkî: kavga

ceng, herb

fînî: sota inglîzî: war

tirkî: savaş